به گزارش اطلاع با ما ، سینما : سمیه خاتونی– انتشار غیرقانونی فیلمها در فضای مجازی و نبود سازوکار مشخص برای صیانت از آثار، بار دیگر مسئله امنیت سرمایه در سینمای ایران را پررنگ کرده است. سید جمال ساداتیان، تهیهکننده فیلم «زن و بچه»، از بینظمی در مسیر اداری و ضعف حمایتهای فرهنگی انتقاد میکند و میگوید: اگر فیلمی مجوز ساخت و نمایش دارد، نباید در مرحله اکران قربانی بیثباتی اداری شود. او همچنین از نقش مخاطبان در جلوگیری از قاچاق و لزوم بازنگری دولت در وعدههای فرهنگی سخن میگوید.
پس از انتشار غیرقانونی نسخه قاچاق فیلم «پیرپسر»، نگرانیها درباره امنیت آثار سینمایی شدت گرفته است. ساداتیان در واکنش به این وضعیت میگوید: «وقتی فیلمی از مسیر قانونی عبور کرده و مجوز ساخت و نمایش گرفته، نباید در مرحله اکران با بحران تازه روبهرو شود. این بلاتکلیفیها به سرمایهگذاران لطمه میزند و آینده سینمای اجتماعی را تهدید میکند.»
او خواستار اجرای واقعی وعدههای فرهنگی رئیسجمهور و وزارت ارشاد شد تا سینما از این سردرگمی رها شود.
به گفته این تهیهکننده، یکی از مشکلات اساسی، نبود سازوکار روشن برای برخورد با انتشار غیرقانونی آثار است. او تأکید میکند که باید نهادی مسئول، مشخص و پاسخگو برای حفاظت از تولیدات فرهنگی وجود داشته باشد؛ نهادی که نه فقط در مرحله مجوزدهی، بلکه در صیانت از آثار پس از تولید نیز نقش فعال داشته باشد.
ساداتیان درباره زمان پخش آنلاین «زن و بچه» توضیح میدهد که اکران دیجیتال بلافاصله پس از پایان نمایش سینمایی آغاز میشود. با این حال، او هشدار میدهد که قاچاق نسخههای آنلاین، تهدیدی جدی برای آینده اکران دیجیتال در ایران است و باید از هماکنون برای آن راهحلی طراحی شود.
ساداتیان با اشاره به نقش مردم در جلوگیری از قاچاق فیلمها گفت: «حتی اگر بیشتر مخاطبان به قانون پایبند باشند، انتشار یک نسخه غیرقانونی در فضای مجازی میتواند کل پروژه را نابود کند. سرعت انتشار در شبکههای اجتماعی به حدی است که کنترل آن تقریباً غیرممکن میشود.» او از مردم خواست آثار فرهنگی را از مسیر رسمی و پلتفرمهای معتبر تماشا کنند تا چرخه اقتصادی سینما حفظ شود.
این تهیهکننده با نگاهی واقعگرایانه به فضای سرمایهگذاری گفت: «تولید فیلم بدون امنیت اقتصادی معنا ندارد. وقتی بازگشت سرمایه در ابهام باشد و حمایت اداری کافی وجود نداشته باشد، حتی پروژههای باکیفیت نیز در مرحله فیلمنامه متوقف میشوند.» به باور او، امنیت اقتصادی و اعتماد به ساختار اداری، دو پایه حیاتی برای دوام سینمای ایران هستند.
ساداتیان با لحنی تلخ میگوید: «گاهی شرایط آنقدر مبهم است که تهیهکننده ترجیح میدهد کار نکند. تولید آثار فرهنگی هزینهبر است و وقتی تضمینی برای حمایت و اکران وجود ندارد، بسیاری از پروژهها قربانی احتیاط میشوند.»
او درباره وضعیت سلیقه تماشاگران افزود: «مردم در شرایط اجتماعی سخت، دنبال خنده و فرار از فشار روانیاند؛ طبیعی است که فیلمهای کمدی پرفروشتر شوند. اما این به معنی بیارزشی سینمای اجتماعی نیست. فیلم اجتماعی اگر درست روایت شود، میتواند ذهن جامعه را تغییر دهد.»
ساداتیان تأکید میکند که وزارت ارشاد باید با تسهیل مراحل اداری، از فیلمسازان اجتماعی حمایت کند، نه اینکه با پیچیدگیهای اداری و تأخیر در مجوزها آنها را دلسرد کند. به گفته او، «اگر فیلم اجتماعی نتواند از فیلتر اداری عبور کند، پیام جامعه هم بیصدا میماند.»
در پایان، او ابراز امیدواری کرد که اکران آنلاین «زن و بچه» نیز مانند نمایش سینماییاش با استقبال مخاطبان مواجه شود و مردم از مسیر رسمی به تماشای آن بنشینند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
