به گزارش اطلاع با ما ، بازار تهران: بازار تهران فقط یک مرکز خرید نیست؛ قلب تپندهای است که قرنها اقتصاد، مذهب و زندگی شهری را در خود جای داده. اما این روزها، خطر نه از سقفهای فرسوده، بلکه از زیر پا احساس میشود؛ جایی که عطش توسعه و سود، آرام و بیصدا به جان تاریخ افتاده است.
هسته اولیه بازار تهران از دوره صفوی شکل گرفت و در عصر قاجار به یکی از مهمترین فضاهای اقتصادی شهر بدل شد. سراها، تیمچهها و راستههایی که هرکدام هویت مستقل داشتند، نهفقط محل کسبوکار، بلکه زیستگاه اجتماعی مردم بودند. همین پیوستگی تاریخی، بازار را به یک بافت زنده و حساس تبدیل کرده است.
در سالهای اخیر، نگاهها از توسعه افقی و عمودی، به عمق زمین معطوف شده است. ایجاد انبارها و فضاهای زیرزمینی بدون رعایت اصول سازهای، آرامآرام پایههای بازار را سست میکند. این حفاریها اغلب پنهانی، تدریجی و با هدف افزایش متراژ و ارزش اقتصادی انجام میشود؛ متراژی که گاهی تنها چند سانتیمتر آن، میلیاردها تومان سود به همراه دارد.
بازار تهران به دلیل پیچیدگی مالکیتها، موقوفات و نفوذ منافع اقتصادی، به فضایی تبدیل شده که نظارت در آن دشوار است. محدودیت ورود مصالح، تغییر جرزهای باربر و تلفیق سازههای سنتی با روشهای مدرن، بدون نظارت تخصصی، ریسک فروریزش را چند برابر کرده است.
ساختار بازار بر اساس جرزهای قطور و تعادل مصالح سنتی بنا شده؛ هرگونه دستکاری بدون درک این منطق، تعادل بنا را به هم میزند. جایگزینی تیرآهن بهجای دیوارهای باربر یا نازککردن ستونها، شاید در ظاهر فضای بیشتری ایجاد کند، اما در باطن، امنیت کل مجموعه را تهدید میکند.
آنچه امروز در بازار جریان دارد، بیشتر شبیه یک رقابت خاموش برای تصاحب فضاست؛ رقابتی که در آن، تاریخ، قربانی ارزش افزودههای کوتاهمدت میشود. بازاری که باید با نگاه حفاظتی مدیریت شود، گاه با برچسب «فرسودگی» به سمت مداخلات پرخطر سوق داده میشود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ