دولت چهاردهم به‌جای توسعه، مشغول آواربرداری از اشتباهات دولت قبل شد!

به گزارش اطلاع با ما  در حالی که انتظار می‌رفت دولت چهاردهم با تمرکز بر **رشد اقتصادی**، مسیر توسعه را هموار کند، اما در عمل، نخستین اقدام‌های آن معطوف به **جبران خسارت‌های ناشی از تصمیمات پرهزینه دولت سیزدهم** شد. دولت جدید در همان ابتدای راه، خود را نه در موقعیت ساخت، بلکه در شرایط «آواربرداری» یافت.

۱. قانون حجاب؛ شکاف دولت و ملت

دولت پیشین با تصویب و اجرای شتاب‌زده قانون جدید حجاب، مسیر مواجهه اجتماعی را از **اقناع فرهنگی** به سمت **برخوردهای امنیتی** سوق داد. برخوردهای خشن، تنش‌آفرین و غیرعقلانی با زنان و دختران، باعث **تخریب سرمایه اجتماعی**، **دوقطبی‌سازی جامعه** و از بین رفتن اعتماد میان شهروندان و حاکمیت شد. رویکردی که به باور بسیاری از تحلیلگران، **خواسته دشمنان کشور را از درون محقق کرد.**

۲. ضعف امنیتی در مرزهای شرقی؛ غفلت زیر لوای سرمایه‌گذاری

در پوشش شعارهایی چون «جذب سرمایه مهاجران»، مسیر برای **ورود بی‌رویه مهاجران غیرقانونی** بدون ارزیابی امنیتی باز شد. همین مسئله، **مرزهای شرقی کشور را به نقطه نفوذ جاسوسان و عوامل خرابکار بدل کرد**؛ آسیبی که حالا تبعات امنیتی آن در داخل کشور آشکار شده است.

۳. فیلترینگ پرهزینه؛ از آسیب به کسب‌وکار تا تضعیف امنیت سایبری

سیاست فیلترینگ گسترده و فاقد پشتوانه کارشناسی، **ده‌ها هزار کسب‌وکار اینترنتی** را از بین برد و **میلیون‌ها کاربر را به سمت فیلترشکن‌های ناامن** سوق داد. در نتیجه، **حاکمیت دیجیتال تضعیف شد**، داده‌های کاربران ایرانی در اختیار سرورها و پلتفرم‌های خارجی قرار گرفت و یک **خلأ امنیتی بزرگ** شکل گرفت.

۴. امنیتی‌سازی دانشگاه؛ خاموش کردن موتور اندیشه

پاک‌سازی گسترده در دانشگاه‌ها، **اخراج اساتید مستقل و تعلیق دانشجویان منتقد**، فضای علمی کشور را به سمت رکود و بی‌انگیزگی برد. این سیاست، **مهاجرت نخبگان** را شدت بخشید و **ظرفیت فکری کشور را تحلیل برد**. به تعبیر کارشناسان، جایی که صدای نقد خاموش شود، **خطر نفوذ دشمن بلندتر شنیده خواهد شد.**

—

دولت چهاردهم؛ اول اعتماد، بعد توسعه

دولت پزشکیان در چنین شرایطی مجبور شد **پیش از اجرای برنامه‌های اقتصادی، ابتدا برای بازسازی اعتماد عمومی و کاهش تنش‌های اجتماعی تلاش کند.** فاصله‌گیری از روش‌های پرهزینه گذشته، شنیدن صدای مردم و بازگشت به مسیر عقلانیت، در دستور کار قرار گرفت.

در این مسیر، **نه بودجه نفتی، نه حمایت خارجی، بلکه وفاق ملی** بزرگ‌ترین سرمایه دولت جدید شد؛ وفاقی که به‌رغم برخی مخالفت‌ها، زمینه‌ساز آرام‌تر شدن فضای عمومی، **افزایش مشارکت سیاسی** و احیای نسبی **امید اجتماعی** شد. اما با وقوع حمله خارجی، کشور وارد مرحله‌ای تازه شد؛ **جز همان انسجام ملی، همه چیز دوباره در معرض تهدید قرار گرفت.**

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام