به گزارش اطلاع با ما ، تهران هر روز میزبان میلیونها شهروندی است که برای کار، تحصیل و انجام امور روزانه در سطح شهر رفتوآمد میکنند. با این حال، برای بخشی از جامعه از جمله افراد دارای معلولیت، سالمندان و خانوادههایی که با کالسکه کودک تردد دارند، مسیرهای شهری همچنان با موانع متعددی همراه است؛ موانعی که گاهی ساده به نظر میرسند اما میتوانند رفتوآمد روزانه را به تجربهای دشوار تبدیل کنند.
در بسیاری از نقاط شهر، نبود رمپ استاندارد، اختلاف سطح پیادهروها، عرض کم مسیرهای عبور و جانمایی نامناسب تجهیزات شهری، حرکت افراد دارای محدودیت حرکتی را با مشکل مواجه میکند. در چنین شرایطی، انجام سادهترین کارهای روزمره به برنامهریزی و صرف زمان بیشتری نیاز دارد.
برخی شهروندان نیز معتقدند در مواردی ناچار میشوند برای عبور از موانع وارد خیابان شوند؛ موضوعی که میتواند ایمنی تردد را کاهش دهد.
در شرایط عادی نیز تردد برای بسیاری از افراد دشوار است، اما هنگام وقوع بحرانهایی مانند زلزله، قطعی برق یا شرایط اضطراری، این مشکلات ابعاد جدیتری پیدا میکند. نبود مسیرهای دسترسپذیر و امکانات مناسب میتواند سرعت خروج از ساختمان یا دسترسی به خدمات امدادی را کاهش دهد و نگرانی شهروندان دارای محدودیت حرکتی را افزایش دهد.
در سالهای اخیر بخشی از ناوگان حملونقل عمومی به تجهیزات مناسبسازی مجهز شده است، اما فعالان حوزه معلولان معتقدند استفاده از این امکانات همیشه به شکل مطلوب انجام نمیشود. به گفته آنان، بهرهبرداری کامل از تجهیزات موجود و آموزش نیروهای اجرایی میتواند نقش مهمی در افزایش دسترسی افراد دارای معلولیت به خدمات حملونقل داشته باشد.
مدیریت شهری اعلام کرده طی سالهای گذشته پروژههای مختلفی برای مناسبسازی معابر، ساختمانهای عمومی، بوستانها و اصلاح پیادهروها اجرا شده است. همچنین توسعه مسیرهای قابل دسترس و حذف برخی موانع فیزیکی از جمله برنامههایی است که در دستور کار قرار گرفته است.
هدف این اقدامات، ایجاد مسیرهای پیوسته و ایمن برای تردد شهروندانی است که به دلیل شرایط جسمی به زیرساختهای مناسب نیاز دارند.
در مقابل، برخی کارشناسان و فعالان حوزه شهری معتقدند با وجود اجرای پروژههای مختلف، هنوز فاصله محسوسی میان آمارهای اعلامشده و وضعیت موجود در بسیاری از معابر دیده میشود. به باور آنها، مناسبسازی زمانی موفق خواهد بود که مسیرهای شهری بهصورت یکپارچه طراحی شوند و افراد دارای معلولیت بتوانند بدون مواجهه با موانع متعدد در سطح شهر تردد کنند.
همچنین بسیاری از متخصصان بر این باورند که مشارکت مستقیم افراد دارای معلولیت در فرآیند طراحی، اجرا و ارزیابی پروژهها میتواند کیفیت مناسبسازی را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.
مناسبسازی تنها به نفع افراد دارای معلولیت نیست. سالمندان، زنان باردار، کودکان، والدین دارای کالسکه و حتی افرادی که بهطور موقت دچار آسیبدیدگی شدهاند نیز از زیرساختهای استاندارد بهرهمند میشوند. به همین دلیل، بسیاری از کارشناسان دسترسپذیری را یکی از مهمترین شاخصهای توسعه شهری و کیفیت زندگی میدانند.
هرچند طی سالهای اخیر اقدامات مختلفی برای مناسبسازی معابر و فضاهای عمومی تهران انجام شده است، اما تجربه روزانه بسیاری از شهروندان نشان میدهد هنوز تا رسیدن به یک شهر کاملاً دسترسپذیر فاصله وجود دارد. تداوم اجرای پروژههای استاندارد، نظارت مستمر و توجه به نیازهای واقعی کاربران میتواند مسیر ایجاد شهری ایمنتر و قابل استفادهتر برای همه را هموار کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
