به گزارش اطلاع با ما پدیده نوین «بی حجابی مفهومی» در اینستاگرام و فضاهای اجتماعی، پوشش اختیاری را به ژستی روشنفکرانه و پرفورمنس اجتماعی تبدیل کرده است. کارشناسان معتقدند این پدیده بازتاب شکاف میان «من واقعی» و «من مجازی» نسل جوان است و آزادی انتخاب را به ابزاری برای کسب محبوبیت و اعتبار در شبکههای اجتماعی تقلیل میدهد.
اخیراً در کافهها، گالریها و شبکههای اجتماعی به ویژه اینستاگرام، پدیدهای نوین به نام «بیحجابی مفهومی» دیده میشود که فراتر از انتخاب پوشش، به یک ژست روشنفکرانه و پرفورمنس اجتماعی بدل شده است. افراد با ابزارهایی مانند نگاه دوردست، کتابی در دست یا عینک بدون شیشه، تلاش میکنند تصویری از خود به عنوان فردی مستقل و آگاه ارائه دهند.
در این پدیده، هر عنصر تصویر، از رنگ لباس تا کتابی که در دست گرفته میشود، برای جذابیت بصری و «خوراک فید» انتخاب میشود. مرز میان «بودن» و «نمودن» آشکار شده و آزادیای که افراد در فضای مجازی تجربه میکنند، محدود به لایک و کامنت دنبالکنندگان است، نه تعاملات واقعی زندگی روزمره.
نسل جوان در فضای مجازی هویتی آرمانی میسازد؛ خودی شجاع، مستقل و آزاد که با واقعیت زندگی روزمره فاصله دارد. این پدیده نمونهای از «اکتیویسم پرفورماتیو» است که بدون پذیرش هزینهها و مسئولیتهای واقعی، احساس تعلق به یک جنبش یا تفکر پیشرو را به فرد میدهد.
در «بیحجابی مفهومی»، آزادی انتخاب پوشش از باور شخصی به کالایی اجتماعی و ابزاری برای کسب محبوبیت بدل شده است. لایکها و تحسینها، حس کاذب مشارکت در یک مبارزه اجتماعی را ایجاد میکنند، در حالی که در عمل این تنها بازی با نمادها و برندسازی شخصی است.
احترام به انتخاب پوشش زمانی معنا مییابد که با آگاهی و پذیرش مسئولیت همراه باشد. وقتی این انتخاب صرفاً برای نمایش در شبکههای اجتماعی به کار میرود، «آزادی» جای خود را به نمایش و شوآف میدهد. تفاوت میان «من واقعی» و «من مجازی» همان مرزی است که آزادی اصیل را از پرفورمنس اجتماعی مجازی جدا میکند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
