به گزارش اطلاع با ما ، امارات : نشست وزرای خارجه بریکس در دهلی نو صحنهای بیسابقه بود: نماینده امارات خواستار محکومیت ایران شد، اما عراقچی چنان پاسخش را داد که لاوروف مجبور به مداخله شد. وزیر خارجه ایران با قاطعیت گفت: «امارات پایگاههای نظامی، حریم هوایی و اطلاعاتی خود را در اختیار آمریکا و اسرائیل گذاشت.» این رویارویی، بریکس را در برابر یک پرسش بزرگ قرار داد: آیا این بلوک نوظهور جانب حق را میگیرد یا قدرت؟ کلیک کنید و روایت پشتپرده این نشست تاریخی را بخوانید.
تهران مقابل متحدان جنگ؛ روایت افشاگری عراقچی در نشست بریکس + جزئیات پنج دیدار محرمانه
دهلی نو این روزها بیش از یک مقصد دیپلماتیک بود؛ تبدیل به صحنهای شد که در آن، مرز میان «همسایه» و «همدست» برای همیشه مشخص گردید. نشست وزرای خارجه بریکس که قرار بود به اقتصاد و تجارت بپردازد، ناخواسته به تریبونی برای افشای یکی از حساسترین همکاریهای منطقهای تبدیل شد: نقش امارات متحده عربی در کنار متجاوزان به ایران.
ماجرا از کجا شروع شد؟ وقتی آتش جنگ خاموش شد، آتش دیپلماسی شعلهور گردید
جنگ ۴۰ روزه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، اگرچه با درخواست آتشبس از سوی متجاوزان و بدون دستاورد ملموس برای آنها پایان یافت، اما زخمهای عمیقی بر پیکره اعتماد منطقهای وارد کرد. زخمی به نام «امارات متحده عربی».
گزارش خبرنگار اعزامی «شرق» به دهلی نو نشان میدهد که نماینده امارات در همان روز نخست نشست (پنجشنبه ۲۴ اردیبهشت)، مستقیماً به ایران تاخت و خواستار محکومیت تهران شد. اما غافل از اینکه سیدعباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران، پاسخی آماده داشت که معادلات را تغییر دهد.
لحظه افشاگری عراقچی: «امارات پایگاههایش را در اختیار متجاوزان گذاشت»
عراقچی که در سخنرانی اصلی خود برای حفظ وحدت از ذکر نام امارات خودداری کرده بود، پس از اظهارات نماینده ابوظبی درخواست پاسخ داد و با لحنی قاطع، پرده از همکاری فراحوزهای امارات برداشت:
«متأسفانه باید بگویم امارات مستقیم در اقدام تجاوزکارانه علیه ایران دخیل بود. آنها حتی از محکوم�کردن این تجاوز خودداری کردند.»
وزیر خارجه ایران با اشاره به حمله وحشیانه به مدرسه در روز نخست تجاوز که بیش از ۱۷۰ دانشآموز به شهادت رسیدند، افزود: «نهتنها اصل تجاوز را نکوهش نکردند، بلکه بعداً با در اختیار گذاشتن پایگاههای نظامی، حریم هوایی، خاک و تسهیلات اطلاعاتی به آمریکا و اسرائیل، به طور فعال در آن مشارکت کردند.»
پرسشی که سالن دیپلماتیک را به لرزه درآورد: «کدام بخش از حقوق بینالملل اجازه میدهد از یک اقدام تجاوزکارانه بیدلیل و بدون تحریک قبلی حمایت کنید؟»
عراقچی در پایان این رویارویی، با حفظ لحن برادرانه اما قاطع، به مقامات اماراتی گفت:
«دیدید که حضور نیروها و پایگاههای آمریکا در سرزمینتان امنیت شما را تأمین نکرد. ائتلاف با اسرائیل نیز از شما محافظت نکرد. قویاً توصیه میکنم در سیاست خود نسبت به ایران بازنگری کنید. ما قرنها همسایه بودهایم و خواهیم ماند؛ ناگزیر از زندگی در صلح و درک متقابل هستیم.»
این لحظه چنان سنگین بود که سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، و همتای آفریقای جنوبی برای فروکش کردن تنش مجبور به مداخله مستقیم شدند.
عراقچی در طول دو روز نشست، سه سخنرانی کلیدی انجام داد که هرکدام زاویهای متفاوت از دیپلماسی ایران را نشان میداد:
او از همه اعضای بریکس خواست نقض حقوق بینالملل توسط آمریکا و اسرائیل را محکوم کنند و تأکید کرد: «ایران از کشورهای عضو بریکس میخواهد از سیاسیسازی نهادهای بینالمللی جلوگیری کنند.»
«بریکس میتواند و باید به یکی از ستونهای اصلی در شکلدهی به نظم جهانی تبدیل شود؛ نظمی که در آن قدرت هرگز جایگزین حق نشود.»
«ملتهایی که برای عزت و استقلال خود ایستادگی میکنند، ممکن است سختیهای فراوانی را تحمل کنند، اما هرگز شکست نخواهند خورد.»
در کنار سخنرانیهای عمومی، عراقچی پنج دیدار فشرده با وزرای خارجه کشورهای کلیدی بریکس انجام داد. اگرچه جزئیات کامل این دیدارها محرمانه است، اما منابع آگاه از تلاش ایران برای تثبیت جایگاه خود در نظم در حال گذار جهانی و جلوگیری از صدور بیانیهای علیه تهران خبر میدهند.
نشست دهلی نو نشان داد بریکس ناخواسته در برابر پرسشی سرنوشتساز قرار گرفته است: آیا این بلوک نوظهور قادر است در بزنگاههای ژئوپلیتیک، میان «قدرت» و «حق» جانب قانون را بگیرد؟ پاسخ عراقچی روشن بود: «تا وقتی حق جای خود را به قدرت ندهد، ایران ساکت نخواهد نشست.»
نشست بریکس در دهلی نو فقط یک گردهمایی اقتصادی نبود؛ صحنهای بود که در آن، تهران با دیپلماسی قاطع خود، هم متحدان جنگ را رسوا کرد و هم جایگاه خود را به عنوان بازیگری غیرقابلانکار در نظم نوین جهانی تثبیت نمود. امارات متوجه شد که همسایگی با ایران، خرید پایگاه آمریکایی و ائتلاف با اسرائیل را بیاثر میکند. این شاید مهمترین دستاورد سفر عراقچی به دهلی نو باشد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
