به گزارش اطلاع با ما ، مترو : نگار صالحی نوشت: مترو فقط یک وسیله حمل و نقل سادهی درون شهری نیست بلکه برای عدهای تنها راه رسیدن به محل کار است. ساعتی که باید کارشان را شروع کنند با رسیدن قطارها به ایستگاهها هماهنگ است. و آن روزی که به یک باره این مسیر بسته شود و قطارها به جایی نرسند آیندهی شغلی یک شهر متروسوار به هم خواهد ریخت.
سهشنبه ۲۹ مهر، مسافران خط ۵ متروی تهران صحنهای را تجربه کردند که بیشتر به فیلمی از دوران بینظمی و بیبرنامگی شبیه بود تا پایتخت یک کشور. قطار از حرکت ایستاد، برق قطع شد، دهها مسافر سرگردان وادار به پیادهروی روی ریلها شدند، در گرما، دود و اضطراب. ویدیوهای منتشرشده از ایستگاه گرمدره، چهرههای خسته و معترضی را نشان میدهد که دیگر رمقی برای اعتراض ندارند. چون خوب میدانند، هیچکس پاسخگو نخواهد بود.
اگر مدیریت کردن کاری خارج از توان است مدیران مسئول استعفا بدهند، بروند و اجازه بدهند کاربلدها به صحنه بیایند. مدیرانی که نه استعفا میدهند، نه توبیخ میشوند و نه پاسخگوی صادق و درستی هستند چه خوابی برای بهتر شدن اوضاع دیدهاند که ما خبر نداریم؟!
در این کشور، وقتی آسانسور ادارهای از کار میافتد، تقصیر کارگر خدمات است. وقتی قطار از حرکت میایستد، تقصیر «نقص فنی موقت» است. ما مردمی هستیم که هر روز به اجبار، خود را با «موقتی بودن بحرانها» آرام میکنیم. هر نقص فنی، هر قطعی برق، هر بیبرنامگی، بی مسئول است. هیچ نهاد نظارتی پاسخ نمیخواهد. و هیچ خبرنگاری اجازه ندارد از «چرا»یی ماجرا بپرسد. چرا؟!
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
