به گزارش اطلاع با ما، بازگشت خاموشیهای گسترده: پس از آنکه ایران از بحران ۱۲روزه جنگی عبور کرد، بسیاری امیدوار بودند که وضعیت خدمات عمومی به حالت پایدار برگردد. اما قطعی برق ۱۴۰۴ بار دیگر نشان داد که «وضعیت عادی» به معنای ادامه بیبرقی در بسیاری از شهرهای ایران است.
قطعی برق از فروردین آغاز شد، تیرماه به اوج رسید
در حالیکه مردم ایران در زمستان ۱۴۰۳ نیز با خاموشیها مواجه بودند، قطعی برق از فروردین ۱۴۰۴ بهصورت رسمی آغاز شد. طبق اعلام توانیر، این خاموشیها به علت افزایش مصرف و گرمای هوا اجتنابناپذیرند.
مناطق گرمسیر در خط مقدم خاموشی
بنا بر تقسیمبندی وزارت نیرو، چهار اقلیم گرمسیر شامل استانهایی از فارس، کرمان، سیستان و بلوچستان، بوشهر، خوزستان، هرمزگان، و یزد هستند. مناطقی مانند جیرفت، کهنوج، داراب، ایرانشهر، زابل و قم روزانه شاهد قطعی برق هستند، در حالیکه در روزهای بسیار گرم سال، به سیستم سرمایشی شدیداً وابستهاند.
یکی از مشکلات مهم، نبود اطلاعرسانی شفاف در مورد زمانبندی خاموشیها**ست. بسیاری از ساکنان شهرهای گرمسیر نمیتوانند از طریق اپلیکیشنهای رسمی مثل “برق من” زمان قطعی را ببینند و مجبورند به کانالهای محلی یا تجربه شخصی اتکا کنند.
از جنوب تا شمال؛ خاموشیها به تهران رسیدند
خاموشیها فقط مختص شهرهای گرمسیر نیست. گزارشها از خاموشیهای روزانه در قم، ورامین، کرج، و دیگر مناطق استان تهران و البرز حکایت دارند. با این حال **تهران بزرگ معمولاً سهم کمتری از قطعیها دارد که برخی آن را ناشی از ملاحظات امنیتی میدانند.
در اقدامی جدید، اختیار سهمیهبندی برق به استانداران واگذار شده تا با توجه به شرایط محلی تصمیمگیری کنند. اما نتیجه آن تاکنون چیزی جز افزایش فشار به مردم نبوده است. نهادهای مرکزی مانند توانیر با این برونسپاری، مسئولیت را از دوش خود برداشتهاند، در حالیکه همچنان ناترازی ۲۰ هزار مگاواتی در شبکه برق کشور پابرجاست.
در نهایت، آنچه باقی میماند تأثیر مستقیم خاموشیها بر زندگی روزمره مردم است. از آسیب به تجهیزات خانگی گرفته تا مشکلات در سیستمهای سرمایشی، خاموشیهای طولانی در شرایط گرمای ۴۰ درجه به تجربهای سخت و طاقتفرسا تبدیل شده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
