به گزارش اطلاع با ما، قیمت سیمان – معاملات امروز چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۵ در بازار سیمان با فضایی کاملاً آرام و بدون تغییر قیمت نسبت به روزهای اخیر آغاز شد. بازار که هفتههاست در رکودی نسبی به سر میبرد، همچنان از هرگونه جهش قیمتی گسترده دوری کرده و نرخهای اعلامی در سطح روزهای گذشته باقی مانده است. با این حال، آنچه در پشتصحنهی این ثبات ظاهری میگذرد، تصویری کاملاً متفاوت را نشان میدهد.
بر اساس آخرین دادههای دریافتی از بازار عمدهفروشی سیمان، امروز هیچیک از کارخانههای بزرگ تغییر قیمتی را نسبت به روز سهشنبه تجربه نکردهاند. جدیدترین نرخهای عمده (کارخانه) به شرح زیر است:
همانطور که مشاهده میشود، سیمان صوفیان با اختلاف ۳۶ هزار تومانی نسبت به سیمان تهران، همچنان گرانترین گزینه در میان کارخانههای مطرح کشور است. سیمان ساوه و آبیک نیز با فاصلهی اندکی از یکدیگر، در ردههای بعدی قیمتی قرار گرفتهاند.
هرچند نرخهای امروز نشان از ثبات دارد، اما فعالان و تولیدکنندگان صنعت سیمان از وضعیت هشداردهندهای سخن میگویند. هزینههای تمامشدهی تولید در ماههای اخیر با شتابی بیسابقه افزایش یافته و صنعت سیمان را با چالشهای جدی مواجه کرده است. سه عامل اصلی این فشار هزینگی عبارتند از:
۱. قطعیهای مکرر برق: کارخانههای سیمان که از صنایع انرژیبر محسوب میشوند، در ماههای گرم سال با برنامههای منظم قطعی برق مواجه هستند. این موضوع نهتنها برنامهریزی تولید را مختل میکند، بلکه هزینههای راهاندازی مجدد و استهلاک تجهیزات را نیز بهطور محسوسی افزایش داده است.
۲. افزایش نرخ حاملهای انرژی: قیمت برق و سوخت مصرفی در کارخانهها طی یک سال گذشته رشد قابلتوجهی داشته و سهم این نهادهها را در هزینهی تمامشده به بالاترین سطح ممکن رسانده است. این افزایش هزینهها در حالی رقم خورده که بسیاری از تولیدکنندگان توانایی انتقال کامل آن به قیمت نهایی را ندارند.
۳. رشد هزینههای حملونقل: با افزایش نرخ سوخت و همچنین رشد قیمت ناوگان حملونقل، هزینهی جابجایی سیمان از کارخانه تا مقصد نیز افزایش یافته است. این عامل بهویژه برای کارخانههایی که فاصلهی بیشتری با مراکز مصرف دارند، نظیر سیمان صوفیان، تأثیر بیشتری داشته است.
سؤال اساسی که این روزها ذهن فعالان بازار را به خود مشغول کرده، این است که ثبات فعلی قیمتها تا چه زمانی ادامه خواهد یافت؟ تحلیلگران صنعت سیمان معتقدند که هزینههای تولید به سطحی رسیده که ادامهی تولید با قیمتهای فعلی را برای برخی کارخانهها دشوار ساخته است. اگر حمایتهای دولتی یا کاهش هزینههای انرژی در کار نباشد، دیر یا زود بازار مجبور به پذیرش افزایش قیمتها خواهد شد. اما آنچه امروز مشهود است، تقابل دو نیروی متضاد است: از یک سو، فشار هزینههای تولید که تولیدکنندگان را به سمت افزایش قیمت سوق میدهد و از سوی دیگر، رکود نسبی تقاضا که مانع از جهش قیمتها میشود. نتیجهی این تقابل، ثبات شکنندهای است که ممکن است هر لحظه به هم بریزد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ