به گزارش اطلاع با ما ، استقلال : نغمه افشار- استقلال در شبی که خوب بازی کرد باخت و این نتیجه دوباره نشان داد در فوتبال حرفهای، استفاده از فرصت مهمتر از میدانداری است.
در دیدار رفت مرحله حذفی لیگ قهرمانان دو، استقلال در ورزشگاه آلمکتوم دبی مقابل الحسین اردن تن به شکست یک – صفر داد؛ ورزشگاهی که بیشتر به تبعیدگاه آبیپوشان شبیه بود تا یک «خانه» آسیایی، جایی برای خوب بازی کردنِ دور از هواداران، و ناکافی ماندن.
کنفدراسیون فوتبال آسیا طی سالهای اخیر با استناد به «ملاحظات امنیتی»، بارها میزبانی را از تیمهای ایرانی سلب کرده و آنها را به زمینهای بیطرف در امارات، قطر و عمان فرستاده است؛ روندی که از لیگ قهرمانان تا بازیهای ملی ادامه داشته و حق میزبانی را به امتیازی تعلیقی برای فوتبال ایران تبدیل کرده است.
تحریم میزبانی یعنی استقلال، فقط روی کاغذ و در زبان میزبان است؛ جای سکوهای فشرده و مملو از هوادار را صندلیهای منظم و بیروح دبی گرفته، و بهجای دهها هزار آبیدوست باید به تشویقهای پراکندهی چند هزار نفر در غربت تکیه کند.
تجربهی سالهای اخیر و مطالعات فوتبال نشان میدهد بازی در زمین بیطرف، امتیاز میزبانی را تقریباً خنثی میکند و تیم بهلحاظ روحی و فنی، یک گام عقبتر میایستد. استقلال دیشب خوب بازی کرد و باخت؛ اما شکست، فقط محصول یک شوت دقیقه ۷۸ نبود.
وقتی AFC بهسادگی ایران را از حق میزبانی محروم میکند، هر بازی خانگی در خاک بیطرف شکل دیگری از تبعید است؛ آنجا که یک شکست ناحق، همه فاصلهای را که فوتبال ایران از خانه و هویتش گرفته، نشان نمیدهد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
