به گزارش اطلاع با ما نقش فروشی در سینمای ایران/ گسترش پدیده نقشفروشی در سینمای ایران واکنش انجمن تهیهکنندگان مستقل را بهدنبال داشته؛ جریانی که در آن برخی بازیگران تازهکار نه با توانایی حرفهای، بلکه با تأمین بخشی از سرمایه فیلم وارد پروژهها میشوند. این شیوه که حالا با عنوان «بازیگر-سرمایهگذار» شناخته میشود، نگرانیهای جدی درباره سلامت تولید سینمایی ایجاد کرده است.
در سالهای اخیر، زمزمههایی از شیوههای غیرمتعارف انتخاب بازیگر در سینمای ایران شنیده میشد؛ اما حالا بهنظر میرسد این مسئله از مرحله شایعه عبور کرده و به یک الگوی نگرانکننده تبدیل شده است. واکنش صریح انجمن تهیهکنندگان مستقل سینمای ایران نشان میدهد نقشفروشی آنقدر گسترده شده که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت.
بر اساس گزارشها، در برخی پروژهها بازیگرانی انتخاب میشوند که شرط حضورشان، مشارکت مالی در تولید فیلم است. در این مدل، افراد علاقهمند به بازیگری یا بازیگران تازهکار در تستهای انتخاب بازیگر شرکت میکنند، اما یکی از پرسشهای اصلی از آنها نه درباره توانایی هنری، بلکه درباره امکان سرمایهگذاری در پروژه است.
برای رسمیت دادن به این روند، گاهی از عنوان «بازیگر-سرمایهگذار» استفاده میشود؛ مفهومی که عملاً مرز میان انتخاب حرفهای بازیگر و تأمین مالی پروژه را کمرنگ میکند. منتقدان معتقدند این تغییر نام، ماهیت مسئله را عوض نمیکند و تنها تلاش میکند یک رفتار مسئلهدار را قابلقبول جلوه دهد.
انجمن تهیهکنندگان مستقل سینمای ایران با غیرقانونی دانستن این شیوه، تأکید کرده نقشفروشی مغایر با اصول حرفهای تولید فیلم است و به کیفیت آثار سینمایی لطمه میزند. به باور این انجمن، تداوم چنین روندی میتواند مسیر ورود استعدادهای واقعی به سینما را مسدود کرده و سینما را به عرصهای مبتنی بر پول، نه توانایی، تبدیل کند.
ادامه این مدل انتخاب بازیگر، علاوه بر تضعیف استانداردهای هنری، اعتماد مخاطب به سینما را نیز خدشهدار میکند. وقتی نقشها بهجای شایستگی، با سرمایه خریداری شوند، نتیجه آن افت کیفیت آثار و تکرار چهرههایی خواهد بود که نه با هنر، بلکه با توان مالی وارد قاب سینما شدهاند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
