به گزارش اطلاع با ما، پهپادهای رادارگریز ایران: رسانههای خارجی میگویند ایران با مهندسی معکوس پهپاد رادارگریز آمریکایی، خانوادهای از پهپادهای تهاجمی و شناسایی رادارگریز تولید کرده است؛ تهدیدی که راهحل آن برای رقبای منطقهای هنوز نامشخص است.
گزارشهای رسانهای و تحلیلی در هفتههای اخیر یک موضوع مشترک دارند: ظهور پهپادهای رادارگریز ایران که از طریق مهندسی معکوس و توسعه داخلی نسخههایی از پهپادهای رادارگریز را ساختهاند. این پدیده، هم از بعد فنی و هم از منظر امنیتی برای بازیگران منطقهای و فرامنطقهای مهم شده است.
تحلیلها اشاره میکنند که نقطه عطف، فرود و در اختیار گرفتن پهپاد RQ-170 در سال ۲۰۱۱ بوده است. از آن زمان، مجموعهای از مدلهای مختلف با کاربردهای شناسایی، انتحاری و یا تهاجمی توسعه یافتهاند که برخی از آنها در درگیریهای اخیر منطقه نقشی نمایشی یا عملی داشتهاند.
رسانهها از چند خانواده پهپادی خبر دادهاند: نسخههای شناسایی با برد بلند، نمونههای سبکتر برای عملیات تهاجمی و پهپادهای انتحاری دارای حسگرهای نوری. ویژگیهایی مانند قابلیت پرتاب از خودرو، طراحی رادارگریز و استفاده از پیشرانهای کوچک از نکات تکرارشده در گزارشهاست. این ویژگیها، پهپادها را در ماموریتهای منطقهای انعطافپذیر کردهاند.
ظهور این پهپادها چند پیامد مهم دارد: اول، پیچیدگی در مقابله الکترونیکی و دفاع هوایی؛ دوم، افزایش امکان عملیات فرامرزی با هزینه نسبتا پایین؛ و سوم، ایجاد عدم قطعیت در محاسبات راهبردی بازیگران منطقهای. رسانهها میگویند همچنان مشخص نیست ایران تا چه حد از این ظرفیتها به صورت گسترده استفاده کرده یا میکند.
رسانههای تحلیلی به ناتوانی کامل برخی رقبای منطقهای در تشخیص و خنثیسازی سریع این تهدید اشاره کردهاند؛ موضوعی که به گفته کارشناسان، نیازمند بازنگری در رویکردهای دفاعی، تقویت هشدار زودهنگام و توسعه ابزارهای مقابله الکترونیکی است.
گزارشها درباره پهپادهای رادارگریز ایران بیش از همه بر یک نکته تأکید دارند: این یک چالش فنی و راهبردی است که فراتر از یک عملیات منفرد است و میتواند معادلات امنیتی منطقه را تغییر دهد. در عین حال، اطلاعات موجود اغلب بر پایه مشاهدات و تحلیل رسانهای است و دامنه و عمق بهرهبرداری عملیاتی هنوز نهایی و شفاف نیست.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
