به گزارش اطلاع با ما به نقل از سلامت نیوز، وضعیت بیماران سرطانی/ گزارش میدانی از اورژانس بیمارستان شریعتی تهران نشان میدهد بیماران سرطانی کشور، علاوه بر رنج بیماری، با بحران جدی کمبود تخت، ازدحام و بیسرپناهی دستبهگریبان هستند. در حالی که تنها ۳۵ تخت اورژانس باید پاسخگوی بیش از ۱۰۰ بیمار باشد، بسیاری از بیماران روزها در راهروها و حتی خیابانهای اطراف بیمارستان سر میکنند. کارشناسان علت اصلی را ضعف نظام ارجاع و تمرکز درمان در پایتخت میدانند و خواستار بازنگری فوری در سیاستهای سلامت و تأمین زیرساختهای درمانی در استانها هستند.
بیماران سرطانی در کشور پیش از شروع درمان با واقعیتی تلخ مواجه میشوند؛ نبود تخت کافی. در بیمارستان شریعتی تهران که قطب درمان سرطان خون است، تنها ۳۵ تخت اورژانس باید پذیرای بیش از ۱۰۰ بیمار باشد. این ازدحام باعث شده بیماران روزها در راهروها، برانکاردها و حتی کف زمین منتظر بمانند.
کمبود زیرساختهای درمانی در استانها، بیماران را ناگزیر به تهران میکشاند. بسیاری از آنان از استانهایی مانند خوزستان، فارس، گیلان و کهگیلویه و بویراحمد به بیمارستان شریعتی ارجاع داده میشوند، زیرا امکانات درمانی کافی در شهر خود ندارند. مسئولان بیمارستان بارها هشدار دادهاند که ظرفیت پاسخگویی سالهاست تکمیل شده است.
اورژانس بیمارستان شریعتی دیگر صرفاً اورژانس نیست؛ خانوادهها به همراه بیماران در فضای تنگ و بدون تهویه و امکانات بهداشتی روزها زندگی میکنند. بیماران سرطانی در چنین شرایطی حتی در معرض ابتلا به کرونا قرار میگیرند و درمانشان به تعویق میافتد.
مشکل بیماران تنها به داخل بیمارستان محدود نمیشود. بسیاری از بیماران مهاجر که اقامتی در تهران ندارند، شبها را در خیابانها یا خودروهای شخصی سپری میکنند. نبود اقامتگاه حمایتی و تحققنیافتن وعدههای مسئولان، این بیماران و خانوادههایشان را در سرمای زمستان بیپناه گذاشته است.
کارشناسان ریشه بحران را در ضعف نظام ارجاع و تمرکز امکانات در پایتخت میدانند. آنها معتقدند برای کاهش فشار بر بیمارستانهای تهران، باید بیمارستانهای جدید در استانها ساخته و تجهیز شوند. وعده ساخت فاز دوم بیمارستان شریعتی همچنان روی کاغذ باقی مانده و امید مسئولان به حمایت خیرین دوخته شده است.
در یک سال گذشته، بارها بر ضرورت وفاق ملی در حوزه سلامت تأکید شده، اما بیماران همچنان در صف انتظار میمیرند. امروز بیش از هر زمان دیگری این پرسش جدی است: آیا وفاق برای سلامت، تنها یک شعار سیاسی بود یا ارادهای برای نجات جان بیماران وجود دارد؟
مبارزه با سرطان تنها در دارو و شیمیدرمانی خلاصه نمیشود. بیماران پیش از آنکه با بیماری خود بجنگند، باید از سد بیعدالتی در توزیع امکانات عبور کنند. امروز بیش از هر زمان لازم است تصمیمگیران حوزه سلامت، تخت، سرپناه و کرامت بیماران را جدی بگیرند. زیرا وقتی تخت کم است، نفس بیماران هم تنگ میشود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
