به گزارش اطلاع با ما ، مدیریت خاموشیها در تابستان: بحران برق در تابستان ۱۴۰۴ به نقطه اوج خود رسید، اما نحوه مدیریت خاموشیها توسط دولت باعث شد تا مشکلات گستردهتری ایجاد نشود. به گفته کارشناسان، هرچند سیاستهای انرژی در دو دهه گذشته ضعفهای جدی داشته، اما نحوه توزیع عادلانه خاموشیها و سازماندهی سریع بحران، نمونهای از تابآوری اجتماعی ایران بود.
تابستان ۱۴۰۴ یکی از سختترین سالها برای صنعت برق ایران بود. ناترازی شدید میان تولید و مصرف، دولت را ناچار به اعمال خاموشیهای نوبتی کرد. اما نکته مهم این بود که به جای فروپاشی نظم اقتصادی و اجتماعی، مدیریت بحران توانست فشار را بهطور نسبی میان بخشهای مختلف جامعه توزیع کند.
بخش مهمی از ریشه بحران برق به سیاستهای ناکارآمد در دو دهه اخیر بازمیگردد؛ از قیمتگذاری نامناسب انرژی گرفته تا سرمایهگذاری ناکافی در توسعه نیروگاهها و پیشبینی غلط از میزان مصرف. این عوامل باعث شدند خاموشیها در سال ۱۴۰۴ اجتنابناپذیر باشند.
نکتهای که این بار متفاوت بود، نحوه مدیریت خاموشیها بود. توزیع نوبتی برق به گونهای انجام شد که فشار بحران تنها بر دوش یک بخش از جامعه قرار نگیرد. همین امر مانع از ایجاد نارضایتی شدید اجتماعی شد و نشان داد ایران در مدیریت بحران به بلوغ نسبی رسیده است.
کارشناسان تأکید میکنند که مدیریت بحران هرچند اهمیت دارد، اما کافی نیست. اگر سیاستگذاری صحیح برای تولید پایدار برق و سرمایهگذاری در انرژیهای نو صورت نگیرد، خاموشیها در سالهای آینده نیز تکرار خواهند شد. هدف باید این باشد که خاموشیهای ۱۴۰۴ آخرین تجربه تلخ کشور در زمینه ناترازی انرژی باشد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
