به گزارش اطلاع با ما ، بازی «تهدید و مذاکره» ترامپ: واشنگتن درحالی که اعلام کرده است مذاکرات غیرمستقیم با تهران را آغاز خواهد کرد، به ارسال بمبافکنهای B-2 و تجهیزات نظامی به دیهگو گارسیا روی آورده است. این اقدام را میتوان بخشی از استراتژی «فشار حداکثری» دانست که آمریکا طی سالهای گذشته علیه ایران دنبال کرده است. اما تجربه نشان داده که این رویکرد معمولاً تأثیر معکوس داشته و ایران بهجای عقبنشینی، موضعی قاطعتر اتخاذ کرده است.
در شرایطی که خبرهایی از آغاز مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا منتشر شده، واشنگتن همچنان بر تهدیدات نظامی تأکید دارد. انتقال بمبافکنهای پنهانکار B-2 به پایگاه دیهگو گارسیا در اقیانوس هند، حاوی پیامی روشن است: آمریکا در کنار گزینههای دیپلماتیک، ابزارهای نظامی خود را نیز حفظ میکند.
دیهگو گارسیا یکی از مهمترین پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه هند و اقیانوسیه محسوب میشود. این پایگاه در موارد متعددی برای عملیاتهای نظامی علیه خاورمیانه مورد استفاده قرار گرفته و استقرار بمبافکنهای B-2 در آن، نشانهای از آمادگی نظامی واشنگتن در صورت شکست مذاکرات است.
بمبافکنهای B-2 قادر به حمل بمبهای سنگرشکن GBU-57 هستند که برای اهداف مستحکم و زیرزمینی طراحی شدهاند. ارسال این جنگندهها به منطقه، نشان از یک نمایش قدرت دارد که میتواند بر مذاکرات تأثیر بگذارد. اما ایران پیش از این نشان داده که تهدیدات نظامی، آن را از مواضع خود عقب نمیراند.
سیاست خارجی ایران بر پایه «تعامل متقابل» استوار است؛ به این معنا که در برابر حسن نیت، نرمش نشان میدهد و در برابر تهدید، پاسخ متناسب میدهد. این رویکرد، کارآمدی سیاست تهدید نظامی را کاهش داده و باعث شده واشنگتن در گذشته نتواند از این طریق امتیاز بگیرد.
اگرچه واشنگتن در تلاش است تا از ابزارهای نظامی برای فشار در مذاکرات استفاده کند، اما تجربه ثابت کرده که چنین رویکردی معمولاً نتیجه معکوس دارد. موفقیت در مذاکرات نیازمند رویکردی شفاف، پایدار و بدون تهدید است؛ چیزی که تاکنون در استراتژی آمریکا کمتر دیده شده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
