به گزارش اطلاع با ما ، مستاجر : نبود مسکن مناسب و مقرونبهصرفه به یکی از اصلیترین موانع ازدواج و فرزندآوری در ایران تبدیل شده است. آمارها نشان میدهد ۷۵ درصد جوانان مشکل مسکن را دلیل اصلی بیمیلی به فرزندآوری میدانند. کارشناسان میگویند اجرای طرح «مسکن اقتصادی» میتواند با افزایش کمیت و کیفیت ساختوساز، راهی برای خانهدار شدن جوانان و در نتیجه، رونق ازدواج و فرزندآوری باشد.
این روزها صنعت ساختمان در ایران با رکود سنگینی روبهروست. در کنار این وضعیت، کاهش نرخ ازدواج و افت فرزندآوری نیز بهطور مستقیم با بحران مسکن گره خورده است. طبق پیمایشهای ملی، ۷۵ درصد مردان و ۶۸ درصد زنان در سن باروری، ناتوانی در تامین مسکن را دلیل اصلی بیمیلی به فرزندآوری اعلام کردهاند.
آمارهای رسمی نشان میدهد در سال ۱۴۰۲ تعداد ازدواجهای ثبت شده به ۴۸۱ هزار مورد و تعداد طلاقها به بیش از ۲۰۲ هزار مورد رسید. این روند نزولی ازدواج و صعودی طلاق، هم نگرانیهای اجتماعی را تشدید کرده و هم سیاستگذاران را ناچار به بازنگری در سیاستهای مسکن و خانواده ساخته است.
طبق آخرین آمار، ۱۷ میلیون نفر از مستاجران کشور زیر ۴۵ سال سن دارند. این گروه بیشترین سهم را از جوانانی تشکیل میدهند که به دلیل هزینههای بالای اجاره و خرید خانه، امکان تشکیل خانواده ندارند. بررسیها نشان میدهد اجاره یک واحد ۶۰ متری در تهران، معادل ۶۰ تا ۷۰ درصد درآمد متوسط یک جوان شاغل است؛ عددی که عملاً توان پسانداز و ازدواج را از بین میبرد.
خشایار باقرپور، مدیرعامل اتحادیه تعاونیهای عمرانی تهران، با رد ادعای ساخت واحدهای ۱۵ متری تأکید کرده است که طرح «مسکن اقتصادی» فراتر از کوچکسازی صرف واحدهاست. به گفته او، هدف این طرح افزایش کمیت و بالا بردن کیفیت ساختوساز است تا ضمن پوشش نیاز بازار، امکان خانهدار شدن جوانان نیز فراهم شود.
هرچند در برنامه هفتم توسعه و بودجه ۱۴۰۴ سیاستهایی برای واگذاری زمین و اعطای تسهیلات بانکی دیده شده، اما تجربه اجرای طرحهایی مانند «جهش تولید مسکن» نشان داده که کمتر از ۲۰ درصد اهداف محقق شده است. نبود زمین در شهرهای بزرگ و سختگیری بانکها از دلایل اصلی این شکست عنوان میشود.
کارشناسان معتقدند هرگونه سیاست تشویقی در حوزه جمعیت، بدون حل معضل مسکن بیاثر خواهد بود. باقرپور تاکید میکند: «وقتی ازدواج صورت نگیرد، نمیتوان انتظار فرزندآوری داشت. بنابراین باید ابتدا زمینه ازدواج با تامین مسکن پایدار و مقرونبهصرفه فراهم شود.»
بسیاری از کشورها با اجرای مدلهای مختلف مسکن حمایتی و اقتصادی توانستهاند ازدواج و فرزندآوری را تقویت کنند. به نظر میرسد در ایران نیز تسهیل خانهدار شدن جوانان با الگوگیری از این تجربهها میتواند قفل ازدواج و در نهایت فرزندآوری را باز کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
