به گزارش اطلاع با ما ، کجپیله: فیلم «کجپیله» با تبلیغات روی گریم مردانه الناز شاکردوست، بحثهای زیادی در شبکههای اجتماعی ایجاد کرده است. این اقدام، ادامه راهکار تاریخی سینمای ایران برای جذب تماشاگر با زنپوشی و مردپوشی است؛ گرچه ظاهراً در فیلم، کارکرد دراماتیک خاصی ندارد و بیشتر برای بازاریابی و فروش بلیت به کار رفته است.
فیلمفارسیسازان پیش از انقلاب، برای جلب مخاطب دو راهکار داشتند: پرکردن صحنهها با رقص و آواز و یا بهرهگیری از بداههپردازی کمدینها. در برخی فیلمها، زنپوشی و مردپوشی نیز بهعنوان ابزاری تبلیغاتی و گاه دراماتیک استفاده میشد. این شیوه، تماشاگر را به سالنهای سینما میکشاند و امکان دورزدن محدودیتهای ممیزی را فراهم میکرد.
رضا عطاران در فیلم «خوابم میاد» زنپوشی را با کارکرد دراماتیک دوباره به سینما بازگرداند. اکبر عبدی نیز با اجرای نقش مادر در فیلمی که با سانسور مواجه بود، نشان داد مردها میتوانند نقشهای زنانه را با موفقیت ایفا کنند و مسیر تازهای برای خلاقیت در سینما باز شد.
تبلیغات رسانهای «کجپیله» روی گریم مردانه الناز شاکردوست تمرکز کرده تا با وایرال شدن تصاویر، حداقل بخشی از فروش فیلم در گیشه تضمین شود. با این حال، پخشکننده فیلم اعلام کرده این تصاویر با نسخه نهایی سینما تفاوت دارد و اساساً کارکرد دراماتیک یا آکسسوارگونهای ندارند. به عبارت دیگر، این یک استراتژی بازاریابی خلاقانه و بحثبرانگیز است که تماشاگر را به سالنهای سینما میکشاند.
مردپوشی در «کجپیله» بیش از اینکه یک ابزار هنری باشد، یک حیلۀ تبلیغاتی است. این اتفاق نشان میدهد سینمای ایران هنوز از شیوههای کلاسیک تبلیغاتی برای جذب مخاطب استفاده میکند و حضور بازیگران در گریم غیرمعمول میتواند به دسترسی سریعتر به توجه شبکههای اجتماعی کمک کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
