به گزارش اطلاع با ما ، موشک: در میانه تحرکات دیپلماتیک تازه میان ایران و آمریکا، بار دیگر موضوع توان موشکی ایران به کانون توجه محافل امنیتی و تحلیلی بازگشته است. اظهارات اخیر یک مقام امنیتی اسرائیلی نشان میدهد که حتی در سناریوهای خوشبینانه کاهش تنش، برنامه موشکی ایران همچنان بهعنوان یکی از پیچیدهترین گرههای امنیتی منطقه باقی مانده است.
از نگاه تحلیلگران امنیتی، توان موشکی ایران صرفاً یک ابزار نظامی نیست، بلکه بخشی از معماری بازدارندگی این کشور محسوب میشود. در شرایطی که تهران نسبت به تضمینهای امنیتی قدرتهای غربی بیاعتماد است، حفظ ظرفیت دفاعی مستقل بهعنوان یک ضرورت راهبردی تلقی میشود؛ ضرورتی که عبور از آن، بهمعنای تغییر بنیادین در دکترین امنیتی کشور خواهد بود.
بر اساس این تحلیلها، ایران تمایلی به ورود به یک رویارویی نظامی مستقیم ندارد، اما همزمان حاضر نیست برای جلوگیری از جنگ، از ابزارهایی که نقش کلیدی در بازدارندگی دارند، چشمپوشی کند. در این چارچوب، مذاکره تنها زمانی معنا پیدا میکند که به تضعیف توان دفاعی منجر نشود؛ مرزی که بهوضوح از سوی مقامهای ایرانی ترسیم شده است.
نگاه بدبینانه تهران به امتیازدهی گسترده، ریشه در تجربه سالهای گذشته دارد. از منظر تصمیمگیران ایرانی، هر عقبنشینی بزرگ میتواند به افزایش مطالبات طرف مقابل و تشدید فشارها منجر شود. همین تجربه، سبب شده است که توان موشکی نهتنها موضوعی فنی، بلکه مسئلهای مرتبط با امنیت ملی و بقا تلقی شود.
در سوی مقابل، محافل امنیتی اسرائیل برنامه موشکی ایران را تهدیدی فوری و مستقل ارزیابی میکنند؛ تهدیدی که بهزعم آنها میتواند بدون نیاز به درگیریهای طولانیمدت، توازن امنیتی منطقه را تحت تأثیر قرار دهد. همین ارزیابیهاست که سبب میشود هرگونه گفتوگو درباره آینده روابط ایران و غرب، با حساسیت ویژهای نسبت به این موضوع همراه باشد.
در حالی که گفتوگوهای غیرمستقیم ایران و آمریکا بار دیگر آغاز شده، تأکید تهران بر محدود بودن مذاکرات به پرونده هستهای، شکاف انتظارات طرفین را آشکار میکند. از یک سو، غرب بهدنبال پرداختن به مسائل فراتر است و از سوی دیگر، ایران بر حفظ خطوط قرمز دفاعی خود پافشاری میکند؛ پافشاریای که آینده مذاکرات را با ابهام همراه کرده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
