به گزارش اطلاع با ما، مهریه – بر اساس قانون، مهریه حق مالی زن است و از لحظه عقد، مالک آن میشود. اما در عمل، این حق زمانی معنا پیدا میکند که رابطه زناشویی به مرحله اختلاف و بحران برسد. بسیاری از زنان مهریه را نه برای دریافت پول، بلکه برای اعمال فشار در مسیر طلاق توافقی یا جبران سالهای زندگی مشترک مطالبه میکنند.
در پروندههای خانوادگی، زنان معمولاً بدون داشتن حق طلاق، ناچارند با استناد به دلایلی مانند ترک انفاق، اعتیاد، غیبت طولانی یا سوءرفتار همسر، درخواست طلاق دهند. این روند قانونی زمانبر و پیچیده است و به همین دلیل، بسیاری از زنان ترجیح میدهند از مهریه بهعنوان اهرمی برای رسیدن به طلاق توافقی استفاده کنند.
در سالهای اخیر، اصلاحاتی در قانون مهریه صورت گرفته است. بر اساس طرح جدید، سقف ضمانت اجرای کیفری مهریه از ۱۱۰ سکه به ۱۴ سکه کاهش یافته است. به این ترتیب، در صورت عدم پرداخت مهریه، تنها تا سقف ۱۴ سکه امکان صدور حکم جلب وجود دارد. برای سکههای بیشتر، زن باید توانایی مالی مرد را در دادگاه ثابت کند تا حکم اجرا شود.
در صورتی که مرد نتواند مهریه را یکجا پرداخت کند و اعسار او به تأیید دادگاه برسد، قاضی میتواند حکم به پرداخت اقساطی مهریه دهد. این تصمیم به کاهش فشار مالی بر خانوادهها کمک میکند، اما در عین حال، ممکن است باعث طولانی شدن فرایند دریافت مهریه از سوی زنان شود.
واقعیت این است که تا زمانی که توازن اقتصادی و حقوقی میان زن و مرد برقرار نشود، مهریه همچنان نقشی فراتر از یک سنت مذهبی خواهد داشت. این پدیده گاهی به قیمت آرامش زنان تمام میشود و گاهی تنها برگ برنده آنان در برابر نظام حقوقی نابرابر به شمار میآید.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
