به گزارش اطلاع با ما مصر در هفتههای اخیر تحرکات دیپلماتیک تازهای در قبال ایران، آمریکا و آژانس بینالمللی انرژی اتمی آغاز کرده و در تلاش است نقشی میانجیگرانه ایفا کند. این تحرکات بیشتر ناشی از سیاستهای قاهره برای بازآفرینی جایگاه تاریخیاش در منطقه است تا پاسخ به درخواست طرفهای دیگر. با وجود افزایش تماسها میان تهران و قاهره، هنوز روابط عادی میان دو کشور برقرار نشده و موانع منطقهای و بینالمللی جدی پابرجاست. تحلیلها نشان میدهد مصر فاقد ظرفیت کافی برای ایفای نقش تعیینکننده میان ایران و آمریکا است و بیشتر در پی کسب پرستیژ دیپلماتیک نزد غرب است تا تحقق واقعی آشتی.
تحرکات اخیر مصر در پرونده ایران و آمریکا را باید در چارچوب تلاش قاهره برای احیای نقش تاریخیاش در منطقه دید. از زمان جنگ سرد تا دو دهه پیش، مصر یکی از محورهای اصلی سیاستورزی عربی بود؛ اما با قدرتگیری شیخنشینهای ثروتمند خلیج فارس، موقعیت قاهره بهتدریج افول کرد. کنار گذاشته شدن مصر از تور سفر ترامپ به منطقه، این احساس حاشیهای بودن را تشدید کرد و از همان زمان تکاپوی مصریها برای یافتن مجدد جایگاه خود آغاز شد.
با این حال، مصر امروز در شرایطی وارد پرونده ایران شده که روابط رسمی و عادی با تهران ندارد. حتی وساطت عمان نیز نتوانست به بازگشایی سفارتخانهها یا همکاریهای مشترک بیانجامد. از سوی دیگر، قرارداد گازی چند میلیارد دلاری قاهره با اسرائیل نشان میدهد که مسیر سیاست خارجی مصر همچنان با تهران در تضاد است.
بنابراین، هرچند تماسها و دیدارهای دو کشور افزایش یافته است، اما این رایزنیها تاکنون دستاورد عملی نداشته و بیشتر در سطح تعارفات دیپلماتیک باقی مانده است. واقعیت آن است که احیای روابط ایران و مصر، برخلاف گذشته، تنها به اراده دو کشور بستگی ندارد و موانع منطقهای و فشارهای بینالمللی تعیینکنندهاند.
از منظر ظرفیت میانجیگری، مصر در موقعیت ضعیفی قرار دارد. قاهره نه توان کافی برای اعمال فشار بر آمریکا را دارد و نه قادر است تهران را به امتیازدهی واقعی قانع کند. بنابراین وساطت مصر بیش از آنکه مسیر تازهای در دیپلماسی بگشاید، بیشتر تلاشی برای بازسازی پرستیژ منطقهای و ارسال پیام نزد غرب است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
