به گزارش اطلاع با ما شکی نیست که رفتار غیرفرهنگی و احساسی افرادی از سر ناآگاهی و دلسوزی بیجا برای حیوانات بویژه سگها موجب تردد گلهای این حیوانات در سطح شهرها و پارکها شده و به طور کلی طبیعت این حیوانات را دستخوش تغییر کرده و اکنون تبدیل به معضل جدی برای جامعه شده است.
سورنا جوکار در این متن به مشکلات ناشی از حضور سگهای ولگرد در ایران اشاره میکند. او توضیح میدهد که در گذشته در ییلاقات همدان، سگهای ولگرد نادر بودند، اما اکنون در تهران معضلی جدی شدهاند. هزینههای بالای مبارزه با بیماری هاری و تعداد زیاد سگگزیدگیها، بهویژه توسط سگهای خانگی، از جمله مشکلات مطرحشده است. او مسئولیتناپذیری برخی افراد را دلیل این وضعیت میداند و به حوادث مرگبار ناشی از حملات سگها به کودکان نیز اشاره میکند.
محله ای که من در آن به دنیا آمدم، بخشی از ییلاقات همدان بود و مردمش تا سال ها کاملا روستایی زندگی می کردند. تک و توک در باغ هایشان سگ هم داشتند. به ندرت پیش می آمد در آن محیط شبه روستایی، سگ ولگرد ببینیم؛ آن قدر کم که وقتی در کوچه، سگ می دیدیم، با ذوق زدگی به بقیه بچه ها، خبر می دادیم، اما حالا در میدان شلوغ راه آهن در قلب تهران باید نگران باشیم که چگونه می شود از میان گله سگ های ولگرد که به طرف رهگذاران واق واق می کنند به سلامت گذشت.
به سگهای ولگرد غذا ندهید؛ آنها وقتی غذایشان کم باشد زاد و ولد نمی کنند
ایران هر سال برای مبارزه با بیماری هاری ۱۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومان هزینه می کند. در ایران هر سال ۳۲۰۰۰۰ حیوان زدگی گزارش می شود که ۸۰ درصد آن سگ زدگی است و ۷۰ درصد سگ زدگی ها به سگ های خانگی مربوط می شود. هر سال حدود ۲۰ نفر براثر ویروس هاری جان خود را از دست می دهند. همه این هزینه های مالی و جانی نتیجه بی مسئولیتی عده ای خودخواه و بی منطق است که مرزهای زندگی انسان ها و حیوان ها را به هم زده اند.
اعداد و ارقامی که گفته شد، فقط مربوط به کسانی است که دچار سگ گزیدگی و بیماری هاری می شوند. درباره بزرگسالانی که توسط سگ ها دریده می شوند، چیزی نمی نویسم. در همین سه ماهه ابتدای سال ۱۴۰۳، چند کودک توسط سگ های ولگرد خورده شده اند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
