صداوسیما برای تبلیغ سریال‌هایش به بیلبورد خیابانی پناه برد! / مخاطب‌گریزی تا چه حد؟

به گزارش اطلاع با ما ، صداوسیما : در روزهایی که مخاطب تلویزیون هر روز کمتر می‌شود، بیلبوردهای تبلیغاتی سریال‌های صداوسیما در سطح شهر تهران، پرسش‌های زیادی را برانگیخته است؛ از جمله اینکه آیا تلویزیون برای جلب توجه، دیگر به رسانه خودش هم اعتماد ندارد؟

تلویزیون ملی؛ از پخش سراسری تا بیلبورد کنار اتوبان

در روزهای اخیر، صحنه‌هایی عجیب در سطح شهر تهران مشاهده می‌شود؛ بیلبوردهایی که به جای تبلیغ برندهای تجاری یا آثار نمایش خانگی، سریال‌های صداوسیما را معرفی می‌کنند. روی هر کدام از این بیلبوردها، نام سریال، ساعت پخش، و تکرار آن ذکر شده است؛ گویی تلویزیون برای دیده شدن محصولات خودش، دیگر به آنتن خودش اطمینانی ندارد.

رسانه‌ای میلیونی، اما بی‌مخاطب؟

تلویزیون رسانه‌ای است که ظرفیت دسترسی به میلیون‌ها بیننده را دارد. این رسانه، در شرایط عادی، خود می‌تواند بهترین بستر تبلیغ برای هر محتوایی باشد؛ اما حالا به‌نظر می‌رسد برای تبلیغ سریال‌های خودش هم به تبلیغات محیطی متوسل شده است.

در حالی‌که آثار شبکه نمایش خانگی به‌دلیل محدودیت‌های توزیع و اطلاع‌رسانی، ناگزیر به استفاده از بیلبوردها هستند، اقدام مشابه از سوی صداوسیما، حاوی چند پیام روشن است.

وقتی بیلبورد کنار خیابان، از تلویزیون مؤثرتر است!

ساده‌ترین برداشت از این اتفاق آن است که حتی مدیران تلویزیون هم پذیرفته‌اند که قدرت دیده شدن بیلبورد کنار اتوبان بیشتر از تبلیغات داخلی شبکه‌های خودشان است. در این صورت، می‌توان گفت صداوسیما عملاً قافیه را به فضای عمومی شهر باخته است. این یعنی تلویزیون میلیونی، از نظر جذب مخاطب، به پای تابلویی نمی‌رسد که روزانه تنها چند ده هزار نفر از کنارش عبور می‌کنند.

هزینه از جیب مردم، برای فرار از بی‌مخاطبی؟

از سوی دیگر، این اقدام یک سوال جدی را مطرح می‌کند: آیا این هم یک شیوه عجیب دیگر برای هزینه‌کرد بودجه‌های دولتی و بیت‌المال است؟ سریال‌هایی که با بودجه عمومی تولید شده‌اند، اکنون برای دیده شدن باید دوباره با هزینه عمومی تبلیغ شوند. سوال اینجاست که اگر تلویزیون تا این حد در انتقال پیام و جذب مخاطب ناتوان است، بودجه ۳۵ هزار میلیارد تومانی آن در سال ۱۴۰۴ چه توجیهی دارد؟

مناسبات پشت پرده یا فقط یک تصمیم اشتباه؟

برخی گمانه‌زنی‌ها نیز از مناسبات اقتصادی یا قراردادی در پشت پرده این بیلبوردها حکایت دارند. گویی سفره‌ای پهن شده و هر کسی باید لقمه‌ای برای خود بردارد. اما در هر صورت، این پدیده چیزی فراتر از یک تراژدی رسانه‌ای نیست؛ کمدی تلخی که نمی‌دانیم باید به آن خندید یا گریست.

صداوسیما، اگر توضیحی دارد، بفرماید!

در غیاب پاسخگویی رسمی از سوی مدیران صداوسیما، تنها می‌توان حدس زد چه اتفاقاتی در حال رخ دادن است. اگر توجیه و توضیحی برای این اقدامات وجود دارد، مردم منتظر شنیدن آن هستند. شاید ما هم بفهمیم چرا رسانه‌ای با این همه امکانات، محتاج بیلبورد خیابانی شده است!

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام