به گزارش اطلاع با ما ، سیاست چماق و هویج ترامپ: دونالد ترامپ در مواجهه با ایران، ترکیبی از فشار حداکثری و پیشنهاد مذاکره را به کار گرفته است. درحالیکه وی از یکسو بر تحریمهای شدید و تهدیدات خود میافزاید، از سوی دیگر اعلام آمادگی برای مذاکره را مطرح میکند. با این حال، این سیاست نه مورد قبول ایران قرار گرفته و نه رضایت جناحهای تندرو در آمریکا و اسرائیل را جلب کرده است. در این شرایط، به نظر میرسد که حداقل در نیمه اول دور دوم احتمالی ترامپ، تغییر جدی در بنبست روابط تهران-واشنگتن حاصل نشود. علاوه بر این، سیاست ترامپ در قبال ایران میتواند بر پیمان ابراهیم و روند آتشبس در غزه نیز تأثیرگذار باشد، در حالی که احتمال اقدامات غیرمستقیم اسرائیل برای تغییر معادلات منطقهای وجود دارد.
رویکرد سیاست خارجی دونالد ترامپ در قبال ایران همچنان مبتنی بر افزایش فشارهای اقتصادی و سیاسی است. او با بهرهگیری از سیاست «چماق و هویج»، از یکسو با تشدید تحریمها و بستن منافذ اقتصادی ایران، بهویژه در حوزه صادرات نفت، فشارها را افزایش میدهد و از سوی دیگر، با اعلام آمادگی برای مذاکره، سعی دارد ایران را به پای میز مذاکره بکشاند. این تاکتیک اما تاکنون نتوانسته اهداف موردنظر او را محقق کند.
از یک سو، تندروهای آمریکایی و اسرائیلی که خواهان برخورد نظامی با ایران هستند، از این سیاست ترامپ چندان راضی نیستند. از سوی دیگر، ایران نیز این سیاست را غیرقابلاعتماد دانسته و مذاکره را به تغییر رفتار آمریکا منوط کرده است. با توجه به اظهارات اخیر مقامات ایران و عدم انعطاف در مواضع واشنگتن، به نظر نمیرسد که در آیندهای نزدیک گشایشی در روابط دو کشور حاصل شود.
در شرایطی که فشارهای اقتصادی بر ایران رو به افزایش است، تأثیر این فشارها بر وضعیت داخلی ایران از اهمیت بالایی برخوردار خواهد بود. ترامپ بهوضوح امیدوار است که این فشارها بتواند منجر به تغییر در سیاستهای ایران شود، اما مشخص نیست که تهران تا چه حد بتواند این وضعیت را مدیریت کند.
علاوه بر این، سیاست ترامپ در قبال ایران بهطور غیرمستقیم با روندهای منطقهای نیز مرتبط است. آینده «پیمان ابراهیم» و امکان پیوستن عربستان به آن، در کنار روند آتشبس در غزه، همگی عواملی هستند که میتوانند بر تنشهای موجود تأثیرگذار باشند. در این میان، نتانیاهو که نگران تبعات مرحله دوم آتشبس در غزه بر آینده سیاسی خود است، ممکن است برای تغییر شرایط دست به اقدامات غیرمستقیمی نظیر خرابکاری، ترور یا حملات محدود بزند.
با توجه به روند فعلی، بعید است که در نیمه اول دوره دوم احتمالی ترامپ، تغییری اساسی در بنبست میان ایران و آمریکا ایجاد شود. سیاست فشار حداکثری به نظر میرسد که همچنان ادامه خواهد یافت و ایران نیز ناچار خواهد بود که با حداقل منابع، وضعیت اقتصادی خود را مدیریت کند. هرچند احتمال مذاکره در دو سال دوم دولت احتمالی ترامپ وجود دارد، اما تا آن زمان، تحولات منطقهای و داخلی ایران نقشی کلیدی در تعیین مسیر روابط تهران-واشنگتن ایفا خواهند کرد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
