کد خبر : 246312
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۴ - ۹:۲۶

سکونت اجباری رانندگان غیربومی در خودروها؛ روی پنهان اقتصاد تاکسی‌های اینترنتی

سکونت اجباری رانندگان غیربومی در خودروها؛ روی پنهان اقتصاد تاکسی‌های اینترنتی
پدیده «زیستن در خودرو» میان بخشی از رانندگان غیربومی تاکسی‌های اینترنتی در تهران، نشانه‌ای از بحران‌های هم‌زمان در روستاها (خشکسالی، بیکاری)، هزینه‌های سنگین زندگی شهری، ضعف سیاست‌های حمایتی و رشد اقتصاد پلتفرمی بی‌ضابطه است.

سکونت اجباری رانندگان غیربومی در خودروها؛ روی پنهان اقتصاد تاکسی‌های اینترنتی

به گزارش اطلاع با ما ، تاکسی‌های اینترنتی: پدیده «زیستن در خودرو» میان بخشی از رانندگان غیربومی تاکسی‌های اینترنتی در تهران، نشانه‌ای از بحران‌های هم‌زمان در روستاها (خشکسالی، بیکاری)، هزینه‌های سنگین زندگی شهری، ضعف سیاست‌های حمایتی و رشد اقتصاد پلتفرمی بی‌ضابطه است. این گروه که معمولاً ۲۰ روز ماه را در خودرو می‌خوابند و ۱۰ روز کنار خانواده‌اند، برای بقا در رقابت سخت شهری و تأمین معاش ناچار به تحمل شرایط سخت زیستی، بی‌خوابی، آزارهای محیطی، ناامنی، برچسب‌های اجتماعی و فشارهای روانی می‌شوند. این مسئله تنها یک مشکل فردی نیست؛ بلکه هشداری درباره فرسایش فرصت‌های شغلی پایدار و گسترش فقرِ مهاجران کاری در کلان‌شهرها است.

ریشه‌های اقتصادی؛ مهاجرت اجباری از روستاهای خشک

رانندگان روایت می‌کنند که روستاهایشان – خصوصاً در استان گلستان و حوالی گرگان – با خشکسالی، افت کشاورزی و کاهش مشاغل خدماتی کوچک مواجه است.
درآمدهای محلی حتی کفاف حداقل معیشت را نمی‌دهد و بسیاری از این افراد:

مغازه‌های کوچک کم‌درآمد داشته‌اند

کشاورزی‌شان نابود شده

هیچ وام یا ابزار حمایتی مؤثری برای راه‌اندازی کسب‌وکار محلی نداشته‌اند

بنابراین برای کسب درآمد روزانه ۲ تا ۳ میلیون تومان مجبور شده‌اند به تهران مهاجرت کاری موقت کنند.

مهاجرت اما موقت نیست؛ دوری ۲۰ روزه از خانواده تبدیل به قاعده شده است.

۲. تهرانِ بی‌مِهر؛ زیستن در خودرو به‌جای مسکن

هزینه مسکن در تهران آن‌قدر بالا رفته که برای یک مهاجر کاری کوتاه‌مدت، هیچ امکان اجاره خوابگاه یا اتاق وجود ندارد.

نتیجه؟

«خودرو = خانه»

فضایی چندمتری، با چند پتو، یک فلاسک، یک بطری آب و صندوق‌عقبی که نقش کمد را بازی می‌کند.

این سبک زیستن، پیامدهای مهمی دارد:

کمبود خواب مزمن

خطرات امنیتی شبانه

نبود امکان نظافت شخصی ثابت

تجمع در پارکینگ‌ها و برخورد بد مأموران یا همسایه‌ها

زیستن ۲۰ روزه در فضای بسته خودرو، نه یک انتخاب؛ بلکه فقر مسکن در شکل خام و عریان آن است.

۳. اقتصاد پلتفرمی؛ بی‌ثبات، روزمزدی، و بدون پشتیبان

کار در تاکسی اینترنتی «نقدی» و «لحظه‌به‌لحظه» است. همین جذابیت باعث می‌شود راننده‌ها:

ساعت‌های طولانی کار کنند

از مرز ۱۲ـ۱۴ ساعت رانندگی عبور کنند

غالباً تا نیمه‌شب چشمشان به اعلان سفر باشد

اما این اقتصاد:

بیمه ثابت ندارد

حمایت حقوقی ندارد

حداقل استاندارد کار ندارد

درآمدش وابسته به شرایط ترافیک و درخواست مشتری است

یعنی بیشترین فشار جسمی و روانی با کمترین امنیت شغلی.

۴. فرسایش روانی؛ از نگاه سنگین مردم تا بازرسی‌های شبانه

بخش دردناک روایت تو، لایه‌های اجتماعی این زندگی است:

نگاه سنگین کسبه

تماس مردم با پلیس برای جمع شدن رانندگان از محله‌شان

بازرسی‌های شبانه که گاهی با تحقیر و ترس همراه است

ترس از کم‌خوابی و ناامنی در دل تاریکی

این تحقیرهای کوچک و بزرگ، در مجموع به یک فرسودگی اجتماعی منجر می‌شود؛ نوعی «بی‌خانمانی پنهان» که به رسمیت شناخته نشده اما وجود دارد.

۵. چرخه معیوب؛ هرچه بیشتر کار کنی، کمتر می‌توانی برگردی

بسیاری از رانندگان می‌گویند:

«روزها می‌گذرد و یادم می‌رود برگردم خانه.»

این جمله، یک نکته مهم دارد:

اگر بیشتر کار نکنی، هزینه‌ها جبران نمی‌شود؛ اگر بیشتر کار کنی، زندگی از دست می‌رود.

این وضعیت، یک چرخه معیوب است:

درآمد وابسته به ساعت کار

خواب کم → رانندگی سخت‌تر

استهلاک خودرو → هزینه تعمیر

فشار مالی → نیاز به کار بیشتر

تا جایی که خودرو، هم ابزار کار است و هم محل زندگی؛ و هر دو فرسوده می‌شوند.

۶. فقر پنهان در قلب شهر؛ مسئله‌ای صرفاً فردی نیست

این رانندگان بخشی از یک پدیده بزرگ‌ترند:

فقر شغلی در روستاها

تمرکز فرصت‌های اقتصادی در تهران

نبود مسکن ارزان‌قیمت برای کارگران مهاجر

رشد اقتصاد غیررسمی شهری

بنابراین مسئله نه «چند راننده»، بلکه یک الگوی مهاجرت کاری بدون زیرساخت حمایتی است.
این وضعیت اگر مدیریت نشود، می‌تواند در سال‌های بعد تبدیل به یک طبقه جدید از کارگرانِ بی‌سرپناه شهری شود.

جمع‌بندی تحلیلی

زندگی رانندگان غیرتهرانی تاکسی‌های اینترنتی در خودروهایشان، یک انتخاب نیست؛ پاسخی ناامیدانه به مجموعه‌ای از بحران‌های ساختاری است:

فرسایش اقتصادی روستاها

نبود حمایت شغلی و مالی

بحران مسکن در تهران

فشارهای روانی زندگی مهاجرِ کاری

ضعف نظارت بر اقتصاد پلتفرمی

تهران برای این افراد نه «فرصت»، بلکه «اجبار» است.

و خودرو، آخرین سنگر بقا.

 

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.