به گزارش اطلاع با ما در هفتههای اخیر، فشارهای فزاینده آمریکا و اسرائیل بر گروههای محور مقاومت – از حزبالله لبنان و حماس گرفته تا حوثیهای یمن و حشدالشعبی عراق – شدت یافته است. این روند که از نگاه بسیاری نشانهای از **تلاش نظاممند برای تضعیف محور مقاومت** است، پرسش مهمی را پیش رو میگذارد: آیا این فشارها مقدمهای برای **درگیری مستقیم با ایران** هستند یا بخشی از یک **استراتژی سیاسی برای آمادهسازی توافق جدید با تهران**؟
در نگاه نخست، چنین به نظر میرسد که روند **کاهش قدرت محور مقاومت در خاورمیانه** همچنان ادامه دارد. فشارهای سیاسی و نظامی اخیر علیه گروههای همپیمان ایران در منطقه، تصویری از یک **طرح هماهنگشده برای محدودسازی نفوذ تهران** ارائه میدهد.
در لبنان، حزبالله تحت فشار مستقیم و غیرمستقیم کشورهای غربی و اسرائیل قرار گرفته تا **به تدریج سلاحهای سنگین خود را تحویل دهد** و در ساختار ارتش لبنان ادغام شود. در غزه، حماس با شرایطی روبهروست که عملاً گزینهای جز پذیرش **خلع سلاح تدریجی و خروج از کنترل کامل بر نوار غزه** برایش باقی نمیگذارد. در یمن نیز حملات مکرر به مواضع انصارالله (حوثیها) و افزایش فشارهای بینالمللی برای توقف عملیات دریایی آنها در دریای سرخ، نشانهای از **کاهش دامنه مانور محور مقاومت** در شبهجزیره عربی است. در عراق نیز ایالات متحده با فشار سیاسی و نظامی در پی آن است که **حشدالشعبی در ساختار رسمی ارتش عراق ادغام شود** تا استقلال عملیاتی خود را از دست بدهد.
از آنجا که **ایران رأس محور مقاومت** بهشمار میرود، پرسش کلیدی این است که آیا این فشارها مقدمهای برای **درگیری مستقیم با ایران** است یا بالعکس، **مقدمهای برای مذاکره و توافق احتمالی آینده**؟ دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین آمریکا که بار دیگر در آستانه بازگشت به قدرت قرار دارد، پیشتر گفته بود که هدف واشنگتن «تضعیف ساختارهای نیابتی ایران» برای رسیدن به **توافقی جامعتر و پایدارتر** است. در این چارچوب، ممکن است فشار بر گروههای مقاومت بهجای آمادهسازی برای جنگ، بخشی از **استراتژی فشار برای مذاکره** تلقی شود.
تحلیل نهایی هنوز زود است. تعیین مسیر واقعی تحولات، بستگی به چند عامل کلیدی دارد:
1. **واکنش حزبالله در برابر طرح خلع سلاح** و موضع دولت لبنان در قبال آن. 2. **چگونگی اجرای ادغام حشدالشعبی در ارتش عراق** و سطح نفوذ ایران در این روند. 3. **پایداری حماس در برابر شروط بینالمللی برای خلع سلاح** و آینده غزه پس از درگیریها. 4. **رفتار متقابل تهران و واشنگتن** در مذاکرات غیرمستقیم یا احتمالی آینده.
اکنون نمیتوان با قطعیت گفت که ایالات متحده و اسرائیل در حال آمادهسازی برای **برخورد نظامی مستقیم با ایران** هستند یا نه. با این حال، میتوان گفت که هر دو سناریو – **درگیری یا توافق** – همچنان بر میز سیاست منطقهای قرار دارند. مسیر نهایی، به نتایج طرح خلع سلاح حزبالله در لبنان و آینده نقش گروههای مقاومت در معادلات امنیتی خاورمیانه بستگی دارد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
