به گزارش اطلاع با ما ، برنامه هستهای ایران: سه کشور اروپایی در صورت عدم همکاری ایران با آژانس انرژی اتمی، احتمال دارد پرونده هستهای ایران را به شورای امنیت ببرند. با این حال، موانع سیاسی از سوی روسیه و چین این مسیر را با چالش جدی روبهرو کردهاند.
در ادامه کشمکشهای دیپلماتیک بر سر برنامه هستهای ایران، کشورهای اروپایی عضو برجام (انگلیس، فرانسه و آلمان) هشدار دادهاند که در صورت ادامه روند کنونی، ممکن است پرونده ایران را در ماههای آینده به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع دهند. این هشدار در حالی مطرح میشود که به گفته منابع غربی، ایران تلاش دارد موضوعات مورد اختلاف با آژانس بینالمللی انرژی اتمی را حلشده جلوه دهد؛ اما از نگاه اروپا، همچنان چالشهای فنی و شفافسازی باقی است.
بر خلاف گذشته که تهدید به ارجاع به شورای امنیت میتوانست تبعات فوری داشته باشد، این بار بهنظر میرسد اروپا بیشتر بهدنبال استفاده نمادین و روانی از این ابزار است. در شرایطی که فعالسازی مکانیسم ماشه عملاً به پایان رسیده و دیگر توان بازگرداندن تحریمها به حالت قبل را ندارد، تهدید به ارجاع پرونده بیشتر نقش یک اهرم فشار روانی و رسانهای ایفا میکند تا اقدام عملی مؤثر.
در این فضا، تهران باید میان دو رویکرد تصمیمگیری کند: ادامه همکاریهای محدود فنی با آژانس به امید حفظ وضعیت موجود، یا اتخاذ موضع قاطعتر و مستقل که ممکن است با افزایش فشار بینالمللی همراه باشد. هر یک از این گزینهها پیامدهای سیاسی و اقتصادی خاص خود را دارند و بر روابط منطقهای و تعاملات اقتصادی با شرق تأثیرگذار خواهند بود.
هرچند تهدید اروپا علیه برنامه هستهای ایران در ظاهر جدی به نظر میرسد، اما حمایت علنی چین و روسیه از ایران مانعی مهم در مسیر عملی شدن آن محسوب میشود. این دو قدرت جهانی نه تنها به طور مداوم با استفاده سیاسی از شورای امنیت مخالفت کردهاند، بلکه بر حل اختلافات در چارچوب فنی و حقوقی تأکید دارند.
نکتهای که اروپا به خوبی از آن آگاه است، اثرگذاری روانی این تهدیدها بر اقتصاد ایران است. حتی بدون تصویب قطعنامه یا اقدام رسمی، مطرح شدن احتمال ارجاع پرونده میتواند بر بازار ارز، سرمایه، انرژی و حتی روابط تجاری تهران با همسایگان تأثیر بگذارد. از این منظر، غرب تلاش میکند با حداقل هزینه، بیشترین فشار ممکن را اعمال کند.
اروپا در حال استفاده از آخرین ابزارهای دیپلماتیک برای حفظ اهرم فشار بر ایران است. در حالی که تهران با پشتیبانی چین و روسیه دست بالا را در شورای امنیت دارد، تهدید اروپا علیه برنامه هستهای ایران بیشتر کارکرد رسانهای، روانی و بازدارنده دارد. با این حال، اگر این فشارها ادامه یابد و تهران واکنشی ندهد، ممکن است بهانهای برای تشدید سناریوهای فشار غرب باشد؛ حتی اگر به تصویب قطعنامه منجر نشود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
