به گزارش اطلاع با ما ، افزایش قیمت بلیت مسابقات فوتبال در کنار هزینه رفتوآمد و خوراک، حضور در ورزشگاه را برای بسیاری از هواداران به تفریحی پرهزینه تبدیل کرده است؛ روندی که میتواند فاصله میان فوتبال و بخش مهمی از هواداران را بیشتر کند.
فوتبال برای سالها یکی از در دسترسترین تفریحات مردم ایران بود؛ تفریحی که بخش مهمی از جذابیت خود را از حضور هواداران در ورزشگاه میگرفت. اما افزایش هزینههای مرتبط با تماشای مسابقات، این تجربه را برای بخشی از مردم دشوارتر کرده است.
امروز هزینه رفتن به ورزشگاه تنها به خرید یک بلیت محدود نمیشود. قیمت بلیت، کرایه رفتوآمد، خوراک و سایر هزینههای جانبی در کنار یکدیگر قرار میگیرند و در نهایت مبلغی را تشکیل میدهند که برای بسیاری از خانوادهها دیگر یک هزینه ساده تفریحی نیست.
قیمتگذاری جدید بلیت مسابقات لیگ برتر، واکنشهای مختلفی میان هواداران به دنبال داشته است. نرخ بلیت در بخشهای مختلف ورزشگاه متفاوت است و بسته به محل استقرار تماشاگر، هزینه متفاوتی باید پرداخت شود.
در نگاه اول ممکن است قیمت بلیت به تنهایی چندان سنگین به نظر نرسد، اما مسئله زمانی جدیتر میشود که سایر هزینههای حضور در ورزشگاه نیز به آن اضافه شود.
برای هواداری که باید مسیر طولانی را طی کند، مبلغ پرداختی برای یک مسابقه تنها همان عدد درجشده روی بلیت نیست.
محل برگزاری مسابقات نیز در هزینه نهایی تماشای فوتبال نقش مهمی دارد.
برای هوادارانی که مسابقات تیم محبوبشان در ورزشگاهی خارج از محدوده مرکزی شهر برگزار میشود، رفتوآمد میتواند بخش قابلتوجهی از هزینه را تشکیل دهد. استفاده از تاکسی، خودرو شخصی یا سایر وسایل حملونقل، مخصوصاً در ساعات پرترافیک، هزینه و زمان بیشتری به هوادار تحمیل میکند.
در چنین شرایطی، ممکن است هزینه رفتوبرگشت حتی از مبلغ بلیت هم بیشتر شود.
اگر قیمت بلیت را با هزینه رفتوآمد و مخارج جانبی جمع کنیم، حضور یک نفر در ورزشگاه برای تماشای یک مسابقه میتواند به رقمی برسد که برای بسیاری از هواداران قابلتوجه است.
این مسئله زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که یک هوادار بخواهد چند مسابقه در ماه را از نزدیک تماشا کند. در این حالت، هزینه فوتبال رفتن از یک خرج تفریحی موردی به هزینهای مستمر تبدیل میشود.
برای خانوادهای که چند عضو آن علاقهمند به فوتبال هستند، این هزینه میتواند چند برابر شود.
یکی از پیامدهای افزایش هزینه حضور در ورزشگاه میتواند تغییر رفتار تماشاگران باشد.
هواداری که توان پرداخت هزینههای بلیت و رفتوآمد را ندارد، ممکن است تماشای مسابقه از تلویزیون یا فضای آنلاین را جایگزین حضور در ورزشگاه کند.
این انتخاب شاید برای فرد کمهزینهتر باشد، اما در بلندمدت میتواند به کاهش تعداد تماشاگران و خلوتتر شدن سکوها منجر شود.
فوتبال بدون هوادار نیز بخشی از جذابیت خود را از دست میدهد؛ زیرا شور مسابقه تنها به بازیکنان و نتیجه بازی محدود نیست و فضای ورزشگاه بخش مهمی از تجربه فوتبال محسوب میشود.
پر شدن ورزشگاه تنها یک مسئله ظاهری نیست. تعداد تماشاگران میتواند بر درآمد باشگاهها، جذابیت مسابقات و حتی فضای رسانهای فوتبال تأثیر بگذارد.
اگر هزینه حضور در ورزشگاه آنقدر افزایش پیدا کند که بخش بزرگی از هواداران ترجیح دهند در خانه بمانند، فوتبال به تدریج بخشی از ارتباط مستقیم خود با مخاطبانش را از دست میدهد.
از سوی دیگر، اگر برخی باشگاهها برای جلوگیری از خالی ماندن سکوها به روشهایی مانند تهیه بلیت برای هواداران روی بیاورند، این سؤال مطرح میشود که چرا شرایط اقتصادی و مدیریتی به مرحلهای رسیده که حضور هوادار باید به شکل مصنوعی تقویت شود.
فوتبال حرفهای بدون درآمد نمیتواند ادامه پیدا کند و افزایش هزینههای برگزاری مسابقات نیز واقعیتی انکارناپذیر است. اما افزایش قیمتها زمانی میتواند به یک مشکل جدی تبدیل شود که کیفیت خدمات و زیرساختهای ورزشگاه همگام با آن رشد نکند.
هوادار انتظار دارد در برابر پولی که پرداخت میکند، تجربه مناسبی داشته باشد؛ از دسترسی آسان به ورزشگاه گرفته تا امکانات، امنیت، خدمات و شرایط مناسب تماشای مسابقه.
اگر قیمتها افزایش پیدا کنند اما کیفیت خدمات تغییر محسوسی نداشته باشد، طبیعی است که اعتراض هواداران بیشتر شود.
بخش بزرگی از سرمایه اجتماعی فوتبال را هوادارانی تشکیل میدهند که الزاماً درآمدهای بالا ندارند. آنها سالها برای تماشای بازی تیم محبوبشان به ورزشگاه رفتهاند و حضورشان بخشی از هویت باشگاهها و مسابقات بوده است.
وقتی هزینه یک مسابقه به اندازهای افزایش پیدا میکند که یک خانواده باید برای آن بخش قابلتوجهی از درآمد خود را کنار بگذارد، فوتبال به تدریج از یک تفریح عمومی به سرگرمی گرانتر تبدیل میشود.
این تغییر فقط به معنای کاهش تعداد تماشاگران نیست؛ بلکه میتواند رابطه تاریخی میان فوتبال و هوادار را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
مسئله اصلی فقط قیمت یک بلیت نیست. پرسش بزرگتر این است که سیاست قیمتگذاری و نحوه برگزاری مسابقات، در نهایت هوادار را به ورزشگاه نزدیکتر میکند یا از آن دورتر خواهد کرد.
اگر هدف، رونق فوتبال و افزایش جذابیت لیگ برتر است، حفظ قدرت خرید هواداران و فراهم کردن دسترسی آسان به ورزشگاه باید بخشی از همین معادله باشد.
فوتبال زمانی میتواند یک ورزش مردمی باقی بماند که تماشای آن برای قشر متوسط و کمدرآمد نیز امکانپذیر باشد؛ وگرنه ممکن است روزی برسد که سکوها بیش از آنکه جایگاه هواداران باشند، تصویری از فاصله میان فوتبال و مردم را نشان دهند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
