به گزارش اطلاع با ما ، مشکلات معیشتی، حقوق پایین، کمبود نیروی انسانی و فشار ناشی از شیفت‌های سنگین، بار دیگر موضوع استعفای پرستاران را به صدر اخبار حوزه سلامت آورده است. دبیرکل خانه پرستار می‌گوید حدود ۷۰ هزار پرستار خارج از چرخه کار هستند و ادامه این وضعیت می‌تواند فرسودگی نیروهای شاغل و مشکلات نظام درمان را تشدید کند.
استعفای پرستاران در ماه‌های اخیر بار دیگر به یکی از موضوعات مهم حوزه سلامت تبدیل شده است؛ مسئله‌ای که فعالان صنفی، آن را به مجموعه‌ای از مشکلات اقتصادی، کمبود نیروی انسانی، فشار کاری و بی‌نتیجه ماندن پیگیری مطالبات نسبت می‌دهند.
بر اساس اظهارات دبیرکل خانه پرستار، بخشی از نیروهای آموزش‌دیده این حوزه به دلایل مختلف وارد بازار کار نمی‌شوند و تعدادی از پرستاران شاغل نیز در شرایط فعلی ادامه فعالیت در بیمارستان‌ها را برای خود دشوار می‌دانند.
محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار، میانگین دریافتی پرستاران را حدود ۲۵ تا ۲۸ میلیون تومان اعلام کرده و معتقد است این میزان درآمد با حجم مسئولیت و فشار کاری این شغل تناسب ندارد.
به گفته او، مسئله تنها میزان حقوق نیست؛ بلکه شرایط کاری، تعداد بالای شیفت‌ها و فشار ناشی از کمبود نیروی انسانی نیز باعث شده بخشی از پرستاران نسبت به ادامه این حرفه دلسرد شوند.
در چنین شرایطی، برخی پرستاران ترجیح می‌دهند به جای ادامه کار در محیط‌های درمانی با فشار بالا، از این حرفه فاصله بگیرند یا به دنبال مسیرهای شغلی دیگری باشند.
یکی از نکات مطرح‌شده از سوی دبیرکل خانه پرستار، تعداد بالای پرستارانی است که با وجود تحصیلات مرتبط، در حال حاضر در چرخه فعالیت حرفه‌ای قرار ندارند.
بر اساس این اظهارات، حدود ۷۰ هزار پرستار خانه‌نشین هستند و ظرفیت‌های استخدامی مراکز درمانی نیز به‌طور کامل تکمیل نمی‌شود.
این وضعیت در شرایطی رخ می‌دهد که مراکز درمانی همچنان با کمبود نیروی پرستاری مواجه‌اند و فاصله میان تعداد نیروهای مورد نیاز و نیروی موجود، فشار بیشتری را به پرستاران شاغل وارد می‌کند.
کمبود نیروی انسانی می‌تواند به افزایش تعداد بیماران تحت مراقبت هر پرستار و سنگین‌تر شدن شیفت‌ها منجر شود. شریفی‌مقدم معتقد است در برخی مراکز، پرستاران به جای رسیدگی به تعداد محدودی از بیماران، ناچار به پذیرش مسئولیت تعداد بسیار بیشتری از بیماران هستند.
ادامه چنین شرایطی، علاوه بر کاهش توان کاری، می‌تواند فرسودگی جسمی و روانی نیروهای درمانی را افزایش دهد؛ موضوعی که به گفته فعالان صنفی، در بلندمدت هم برای کارکنان و هم برای کیفیت خدمات درمانی پیامدهایی به همراه دارد.
از نگاه خانه پرستار، تداوم مشکلات معیشتی و صنفی باعث شده بخشی از نیروها امید خود را به بهبود شرایط از مسیرهای معمول از دست بدهند.
پیگیری مطالبات از مسیرهای صنفی، مذاکره، مکاتبه و حتی اعتراضات گذشته، از جمله اقداماتی عنوان شده که به گفته این تشکل، نتوانسته نتیجه مورد انتظار جامعه پرستاری را ایجاد کند.
در نتیجه، برای برخی نیروها ترک شغل به گزینه‌ای جدی تبدیل شده است؛ تصمیمی که می‌تواند فاصله میان ظرفیت موجود و نیاز واقعی نظام درمان به نیروی پرستاری را بیشتر کند.
فعالان حوزه پرستاری همچنین نسبت به پیامدهای جسمی و روانی فشار کاری طولانی‌مدت هشدار داده‌اند. انجام شیفت‌های متعدد، کمبود استراحت و مواجهه مستمر با شرایط دشوار بیمارستانی می‌تواند زمینه فرسودگی شغلی را افزایش دهد.
در کنار مشکلات اقتصادی، همین فشارهای کاری نیز از عواملی است که ممکن است انگیزه ماندن در این حرفه را کاهش دهد و برخی نیروها را به سمت تغییر شغل، مهاجرت یا خروج از بازار کار سوق دهد.
مجموع این مسائل نشان می‌دهد چالش جامعه پرستاری تنها به موضوع حقوق محدود نمی‌شود. دستمزد، کمبود نیرو، حجم بالای کار، شیفت‌های سنگین و نحوه پرداخت‌ها مجموعه‌ای از عواملی هستند که در کنار یکدیگر شرایط این گروه را دشوار کرده‌اند.
ادامه این روند می‌تواند به افزایش خروج نیروهای متخصص از چرخه درمان منجر شود؛ موضوعی که اهمیت برنامه‌ریزی برای جذب و حفظ نیروی پرستاری را بیش از گذشته برجسته می‌کند.
این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.
Δ
