به گزارش اطلاع با ما ، بازگشت دیپلماسی در سایه واقعگرایی: در میانه پیچیدگیهای سیاسی منطقه و فشارهای فزاینده تحریمها، ایران با انتخاب مذاکرات غیرمستقیم در مسقط، تلاش میکند در چارچوبی کنترلشده و بدون هیاهوی رسانهای به حل مناقشه هستهای بپردازد. ترجیح دادن این مدل مذاکره، نشانهای از هوشمندی راهبردی جمهوری اسلامی در مواجهه با دوگانه تهدید و فرصت است که از سوی دولت ترامپ مطرح شده است. این مسیر که بر پایه تفکیک حوزههای گفتوگو و حذف بازیگران واسطهای اروپایی شکل گرفته، میتواند به الگویی تازه در مناسبات تهران – واشنگتن بدل شود.
ایران با درک دقیق از پارادوکس سیاست خارجی دولت ترامپ — که همزمان تمایل به مذاکره و تهدید نظامی را ترکیب کرده — تصمیم گرفت از مدل مذاکره غیرمستقیم بهره گیرد. این روش با کاهش تنشهای فوری، هم برای افکار عمومی داخلی قابل دفاع است و هم فضای مانور بیشتری برای دیپلماتها فراهم میکند.
سه مدل مذاکره غیرمستقیم پیشنهاد شده که شامل: 1. مذاکره در دو هتل جداگانه 2. دو اتاق مجزا در یک هتل
مسقط، پایتخت عمان، بهعنوان میزبان، بر شیوه دوم تاکید دارد و قرار است تمام مراحل به صورت مکتوب و با دقت واژگانی بالا انجام شود.
کنار گذاشتن اروپا به معنی بازطراحی قالب مذاکرات است: گذار از مدل سنتی ۵+۱ به مدل جدید ۲+۱. ایران و آمریکا با حضور یک میانجی بیطرف، تلاش دارند بدون دخالت ابرقدرتهای دیگر، مستقیمتر و واقعگرایانهتر به توافقی دست یابند.
نامه ترامپ به ایران اگرچه محدود به مسئله هستهای است، اما نشان میدهد که کاخ سفید نیز به این جمعبندی رسیده که گزینه نظامی نه ممکن است و نه مفید. ایران با پذیرش مذاکره غیرمستقیم، این فرصت را بهدرستی شناسایی کرده و با هوشمندی، بدون بازکردن کامل در، یک دریچه قابل کنترل گشوده است.
سیدعباس عراقچی که تجربه بالایی در مذاکرات پیچیده دارد، در این مسیر نقشی تعیینکننده دارد. او بدون آنکه بهدنبال دیدهشدن باشد، در حال پیریزی مرحلهای جدید از تعامل با غرب است؛ مرحلهای که بر پایه واقعگرایی، امنیت منطقهای و قدرت نرم دیپلماتیک ایران بنا شده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
