افزایش تعرفه برق؛ سیاستی یکسان برای اقلیم‌هایی نابرابر

به گزارش اطلاع با ما ، افزایش تعرفه برق: تصمیم شرکت توانیر برای افزایش ۴۰ درصدی تعرفه برق پرمصرف‌ها، در شرایطی که گرمای شدید در بسیاری از مناطق ایران تهدیدی برای سلامت عمومی است، با انتقادات گسترده‌ای مواجه شده است. این تصمیم بدون درنظر گرفتن تفاوت‌های اقلیمی و نیازهای اولیه زندگی، پرسش‌هایی جدی درباره عدالت در سیاست‌گذاری به‌وجود آورده است. در نبود خدمات پایدار و جبران خسارات ناشی از قطع برق، آیا افزایش تعرفه‌ها مصداق فشار مضاعف بر شهروندان نیست؟

مصرف یا بقا؟ خط باریکی میان نیاز و اسراف

در اقلیم‌هایی که تابستان دمای هوا به بیش از ۵۰ درجه می‌رسد، استفاده از وسایل سرمایشی نه یک انتخاب لوکس بلکه نیاز اولیه برای زنده ماندن است. در چنین شرایطی، برچسب «پرمصرف» به خانواده‌ای که کولر روشن می‌کند، غیرمنصفانه است. معیار مصرف بالا باید با واقعیت اقلیمی و نیازهای ضروری تنظیم شود.

 سیاست‌گذاری از بالا به پایین؛ ندیدن واقعیت زندگی مردم

 هزینه‌تراشی بی‌پاسخ برای مردمی بی‌امکانات

مردم ماهانه بهای اشتراک برق را می‌پردازند، اما در قبال قطعی‌های مکرر، سوختن وسایل، یا آسیب به سلامت افراد هیچ حمایتی دریافت نمی‌کنند. وقتی مسئولان شرکت برق در محاسبه تعرفه با دقت عمل می‌کنند، انتظار پاسخ‌گویی در مقابل وظایف نیز منطقی است. عدالت در تعرفه‌گذاری، بدون پاسخ‌گویی، معنایی ندارد.

 آیا الگوی پرمصرف، لوکس است یا تابع جغرافیا؟

برای بسیاری از مناطق ایران، الگوی مصرف برق باید بر اساس نیاز اقلیمی و سطح درآمد محلی بازتعریف شود. روشن بودن کولر در یک خانه با دو فرزند و سالمند در جنوب کشور، یک ضرورت است نه اسراف. اگر افزایش قیمت مطرح است، باید هم‌زمان با آن، ارتقاء کیفیت خدمات و اجرای برنامه‌های حمایتی برای اقشار آسیب‌پذیر نیز در دستور کار قرار گیرد.

حق زیستن با کرامت در قرن ۲۱

در دوره‌ای که بشر در حال اعزام انسان به مریخ است، نمی‌توان مردم یک کشور را به استفاده از بادبزن دعوت کرد. زندگی سالم با رفاه نسبی حق همه شهروندان است. سیاست‌گذاری باید با درک تفاوت‌ها، منطقه‌محور و عادلانه باشد. نسخه واحد برای کشوری با چنین تنوع اقلیمی، مصداق ظلم سیستماتیک است.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام