به گزارش اطلاع با ما ، طارمی : انتقادات تند مهدی طارمی پس از دو بازی ضعیف تیمملی، فضای فوتبال ایران را از بحثهای فنی دور کرد و حاشیهها را به متن آورد. هرچند بخشی از گلایههای او درباره مدیریت فوتبال بیارتباط به واقعیت نیست، اما این اظهارات باعث شد پرسشهای هواداران درباره عملکرد کادر فنی، کیفیت فنی تیم و نقش بازیکنان پشت پرده بماند. ریشه مشکلات تیمملی همچنان در ضعف مدیریت، انتخابهای اشتباه و نبود ستارههاست؛ مسائلی که با هیچ جمله تندی پوشانده نمیشود.
اظهارات احساسی و انتقادی مهدی طارمی بعد از دو نمایش کمرمق در فیفا دی آبان، مسیر گفتوگوهای فوتبالی را کاملاً تغییر داد. بهجای آنکه نگاهها به دلایل افت فنی تیمملی معطوف شود، بحثها حول اظهارات جنجالی کاپیتان تیم چرخید؛ موضوعی که عملاً امکان نقد عملکرد ورزشی را از بین برد.
بخش مهمی از صحبتهای طارمی درباره شرایط ورزشگاهها و مدیریت فوتبال، برای بسیاری از هواداران قابلفهم است؛ اما زمان و نحوه بیان این حرفها باعث شد شائبه فرار از پاسخگویی تقویت شود. تیمملی طی دو بازی نه برنامه مشخصی داشت، نه کیفیت تاکتیکی قابل دفاع، و طبیعی بود که نگاهها به عملکرد بازیکنان—بهویژه بزرگان تیم—معطوف شود.
مسائلی که طارمی به آن اشاره کرد، ریشه در سالها ضعف برنامهریزی و تصمیمگیری دارد؛ مدیریتی که هم در انتخاب مربی مشکل داشته، هم در ساختار تیمملی و هم در بازیکنسازی. نتیجه این چرخه معیوب، حضور کادری کماثر و فهرستی نهچندان پرستاره است؛ وضعیتی که نمیتوان آن را تنها پای یک بازیکن یا یک مقطع زمانی نوشت.
با وجود جنجالهای رسانهای، مطالبه اصلی هواداران همچنان روشن است: تیمملی باید از نظر فنی بهتر شود. این یعنی تحلیل دلایل افت کیفیت، تغییرات احتمالی در کادر فنی، بازنگری در لیست بازیکنان و تقویت ساختار مدیریتی. هیچ اظهار نظری—even اگر از زبان کاپیتان باشد—نمیتواند ضرورت اصلاحات فنی را کنار بزند.
اتفاقات اخیر نشان داد که فاصله فوتبال ایران تا مدیریت حرفهای زیاد است. اگر ساختار درست باشد، بازیکن در اوج رسانهای بودن هم پاسخگوست، کادر فنی با معیارهای حرفهای انتخاب میشود و تیمملی کیفیتی فراتر از دو بازی ضعیف ارائه میدهد. مسیر احیای تیمملی نه از راه هیاهو، بلکه از دل اصلاحات فنی و مدیریتی میگذرد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
