به گزارش اطلاع با ما ، پیامرسانهای داخلی: تجربه ماههای اخیر نشان داد حضور کاربران در پیامرسانهای داخلی بیشتر واکنشی موقت به محدودیتهای اینترنت بوده تا یک مهاجرت واقعی. ضعف اعتماد، محدودیت امکانات، مشکلات فنی و نبود اکوسیستم حرفهای باعث شده بخش زیادی از کاربران و کسبوکارهای آنلاین، با باز شدن مسیرهای ارتباطی دوباره به پلتفرمهای جهانی بازگردند.
تجربه ماههای اخیر بار دیگر نشان داد حضور گسترده کاربران در پیامرسانهای داخلی، بیش از آنکه یک انتخاب دائمی باشد، واکنشی موقت به محدودیتهای اینترنت و اختلال در دسترسی به پلتفرمهای خارجی بوده است.
بخش زیادی از کاربران در روزهای قطعی یا محدودیت شدید اینترنت، برای انجام کارهای ضروری به بله، ایتا، روبیکا و سایر پیامرسانهای داخلی مراجعه کردند، اما بهمحض باز شدن مسیر دسترسی به تلگرام، اینستاگرام و واتساپ، دوباره به همان فضاهای قبلی بازگشتند.
کارشناسان حوزه اقتصاد دیجیتال معتقدند موفقیت یک پیامرسان تنها به امکانات فنی آن وابسته نیست. آنچه یک پلتفرم را قدرتمند میکند، حضور گسترده کاربران، کسبوکارها، رسانهها و شبکه ارتباطی فعال در آن است؛ موضوعی که از آن با عنوان «اثر شبکهای» یاد میشود.
برای میلیونها کاربر ایرانی، تلگرام و اینستاگرام فقط ابزار گفتوگو یا سرگرمی نیستند؛ این پلتفرمها به فضای فروش، بازاریابی، اطلاعرسانی، آموزش، آرشیو محتوا و ارتباط با مشتری تبدیل شدهاند. همین مسئله باعث میشود ترک کامل آنها برای بسیاری از کاربران و آنلاینشاپها دشوار باشد.
یکی از مهمترین چالشهای پیامرسانهای داخلی، مسئله اعتماد عمومی است. کاربران زمانی در یک پلتفرم باقی میمانند که احساس کنند اطلاعات، پیامها و ارتباطات شخصی و کاری آنها در امنیت قرار دارد.
در سالهای اخیر، نگرانیهایی درباره حریم خصوصی، نحوه مدیریت دادهها و میزان استقلال برخی پیامرسانهای داخلی مطرح شده است؛ موضوعی که بر نگاه کاربران نسبت به این پلتفرمها تأثیر گذاشته است.
بسیاری از کاربران معتقدند تا زمانی که درباره امنیت اطلاعات، شفافیت عملکرد و حفظ حریم خصوصی اطمینان کافی ایجاد نشود، مهاجرت دائمی به این پلتفرمها دشوار خواهد بود.
بخش دیگری از نارضایتی کاربران به محدودیتهای فنی و کیفیت تجربه کاربری بازمیگردد. در روزهای افزایش فشار ترافیکی، برخی کاربران از کندی، محدودیت ارسال فایل، اختلال در بارگذاری محتوا و ضعف در مدیریت کانالها و گروهها گلایه داشتند.
در حالی که پلتفرمهای جهانی طی سالها زیرساختهای گسترده و امکانات حرفهای متنوعی ایجاد کردهاند، بسیاری از کاربران معتقدند پیامرسانهای داخلی هنوز در رسیدن به همان سطح فاصله قابل توجهی دارند.
برای کسبوکارهای اینترنتی نیز مسئله فقط ارسال پیام نیست؛ آنها به ابزارهای تبلیغاتی، آرشیو مطمئن، ارتباط پایدار با مشتری و دسترسی گسترده به مخاطبان نیاز دارند؛ امکاناتی که هنوز بخشی از کاربران احساس میکنند در پلتفرمهای داخلی به بلوغ کامل نرسیده است.
مدافعان توسعه پلتفرمهای بومی معمولاً به نمونههایی مانند ویچت در چین اشاره میکنند، اما کارشناسان میگویند موفقیت چنین پلتفرمهایی تنها به محدودسازی رقبا وابسته نبوده است.
ویچت توانست با ترکیب خدمات مالی، حملونقل، خرید، خدمات شهری و ارتباطات در قالب یک اکوسیستم گسترده، به بخشی از زندگی روزمره کاربران تبدیل شود. در مقابل، بسیاری از پیامرسانهای داخلی در ایران هنوز نتوانستهاند چنین اکوسیستم فراگیری ایجاد کنند.
واقعیت این است که پلتفرم با اجبار ماندگار نمیشود. کاربران در فضایی باقی میمانند که احساس کنند ارتباطات، مشتریان، آرشیو اطلاعات و شبکه اجتماعی واقعی آنها در آن حضور دارد.
تجربه اخیر نیز نشان داد بسیاری از مردم و آنلاینشاپها، پیامرسانهای داخلی را بیشتر بهعنوان راهکار موقت روزهای محدودیت اینترنت میبینند، نه خانه اصلی زندگی دیجیتال خود. به همین دلیل، با باز شدن دوباره مسیر دسترسی به پلتفرمهای جهانی، بخش بزرگی از کاربران به همان زیستبوم قبلی بازگشتند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
