به گزارش اطلاع با ما بازگشت تحریم های سازمان ملل/در شرایطی که تحریمهای فعلی ایران عمدتاً از سوی آمریکا و بهصورت یکجانبه اعمال میشود، تحلیلگران هشدار میدهند که بازگشت تحریمهای سازمان ملل متحد میتواند تبعاتی بهمراتب شدیدتر به همراه داشته باشد. این تحریمها مشروعیت بینالمللی دارند و میتوانند ایران را بار دیگر ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد و بهعنوان تهدید جهانی معرفی کنند.
در حال حاضر، ایران با مجموعهای از تحریمهای یکجانبه از سوی ایالات متحده مواجه است که گرچه فشار اقتصادی قابلتوجهی وارد کردهاند، اما بهدلیل عدم همراهی نهادهای بینالمللی، مشروعیت حقوقی در سطح بینالملل ندارند. این تحریمها بر اساس قوانین داخلی آمریکا تدوین شدهاند و از سوی بسیاری از کشورهای جهان تنها بهدلیل هراس از مجازات ثانویه اجرا میشوند، نه الزام حقوقی.
در صورتی که تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران دوباره اعمال شود، ماجرا به کلی متفاوت خواهد شد. این تحریمها پشتوانه حقوقی و مشروعیت بینالمللی دارند و میتوانند تبعات جدیتری برای اقتصاد و سیاست خارجی ایران به دنبال داشته باشند. بازگشت قطعنامههایی مانند **قطعنامه ۱۹۲۹**، نه تنها برنامه اتمی ایران را غیرقانونی جلوه میدهد، بلکه کشور را ذیل **فصل هفتم منشور ملل متحد** و در جایگاه «تهدید علیه صلح و امنیت جهانی» قرار میدهد.
تحلیلگران بینالمللی معتقدند که هدف اصلی اسرائیل و برخی متحدانش، بازگرداندن تحریمهای سازمان ملل است؛ نه صرفاً ادامه تحریمهای آمریکا. چرا که با بازگشت آن قطعنامهها، نهتنها ایران منزویتر میشود، بلکه هرگونه همکاری تجاری، صنعتی و حتی بشردوستانه با تهران با مانع حقوقی و تهدید تحریم مواجه خواهد شد. این سناریو میتواند حتی همکاری با نهادهایی مانند بانک جهانی، صندوق بینالمللی پول و دیگر نهادهای بینالمللی را نیز متوقف کند.
در شرایط کنونی، بسیاری از تحلیلگران دیپلماتیک بر این باورند که انتخاب ایران نه میان خوب و بد، بلکه میان **بد و بدتر** است. اگر بازگشت تحریمهای سازمان ملل به واقعیت تبدیل شود، شرایطی بهمراتب سختتر از وضعیت فعلی ایجاد خواهد شد. این موضوع، ضرورت بازنگری در استراتژیهای مذاکره، اجماعسازی دیپلماتیک و پیشگیری از فعال شدن مکانیسم ماشه را دوچندان میکند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
