به گزارش اطلاع با ما ، با آغاز فصل نقلوانتقال، بسیاری از مستأجران علاوه بر افزایش اجارهبها، با هزینههای قابل توجه اسبابکشی نیز روبهرو هستند. قیمت باربری، دستمزد کارگران، بستهبندی و سایر هزینههای جانبی باعث شده جابهجایی منزل در سال ۱۴۰۵ به یکی از مخارج سنگین خانوارها تبدیل شود.
برخلاف تصور رایج، هزینه جابهجایی تنها به کرایه خودرو محدود نیست. تهیه کارتن، چسب، پلاستیک حبابدار، گونی و سایر لوازم بستهبندی نخستین هزینهای است که پیش از روز اسبابکشی پرداخت میشود. در صورتی که بستهبندی توسط نیروهای خدماتی انجام شود، این بخش نیز هزینه جداگانهای به فاکتور نهایی اضافه خواهد کرد.
نوع وسیله نقلیه نقش مهمی در تعیین هزینه نهایی دارد. برای خانههای کوچک معمولاً وانت یا نیسان کافی است، اما خانوارهای پرجمعیت اغلب به خاور یا کامیونت نیاز دارند. همچنین افزایش زمان حمل یا جابهجایی در مسیرهای طولانی، مبلغ نهایی را بیشتر میکند.
بخش قابل توجهی از هزینه اسبابکشی به دستمزد کارگران اختصاص دارد. تعرفهها معمولاً برای سه ساعت نخست تعیین میشود و در صورت طولانی شدن عملیات، هزینه اضافه به ازای هر ساعت دریافت میشود. به همین دلیل اسبابکشی در ساختمانهای چندطبقه یا منازل پر از اثاثیه، هزینه بیشتری خواهد داشت.
حمل وسایلی مانند یخچال ساید، گاوصندوق، تردمیل یا کمدهای بزرگ معمولاً تعرفه جداگانه دارد. همچنین نبود آسانسور یا حمل بار از طبقات بالا میتواند هزینه نهایی را به شکل محسوسی افزایش دهد و اختلاف قابل توجهی میان برآورد اولیه و مبلغ پرداختی ایجاد کند.
بررسی نرخهای رایج بازار نشان میدهد یک جابهجایی معمولی درونشهری با استفاده از خاور یا کامیونت و دو کارگر، بسته به شرایط، معمولاً بین ۶ تا ۱۰ میلیون تومان هزینه دارد. در خانههای بزرگتر، ساختمانهای بدون آسانسور یا اسبابکشیهای زمانبر، این رقم میتواند به ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان یا حتی بیشتر برسد.
اسبابکشی به شهرهای دیگر هزینه بالاتری دارد؛ زیرا علاوه بر کرایه خودرو، عواملی مانند مسافت، مصرف سوخت، بیمه بار و زمان سفر نیز در قیمت نهایی تأثیرگذار هستند. به همین دلیل جابهجایی بینشهری برای بسیاری از خانوارها به یکی از سنگینترین هزینههای نقلمکان تبدیل شده است.
مستأجران علاوه بر پرداخت اجاره و ودیعه، ناچارند هزینه باربری، کمیسیون بنگاه، خرید لوازم مصرفی و سایر مخارج مرتبط با جابهجایی را نیز تأمین کنند. به همین دلیل اسبابکشی تنها یک هزینه جانبی نیست، بلکه بخشی از فشار اقتصادی ناشی از بازار اجاره محسوب میشود.
افزایش قیمت خدمات باربری و هزینههای جانبی باعث شده اسبابکشی در سال ۱۴۰۵ به یکی از مخارج قابل توجه خانوارها تبدیل شود. از بستهبندی و کرایه خودرو گرفته تا دستمزد کارگران و حمل وسایل سنگین، همه این موارد در کنار هم میتوانند بخش بزرگی از درآمد ماهانه یک خانواده را صرف یک جابهجایی چند ساعته کنند. برای بسیاری از مستأجران، نقلمکان دیگر فقط تغییر آدرس نیست، بلکه یک فشار مالی جدی است
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
