به گزارش اطلاع با ما، سنگآهن – صنعت معدن هند در آستانه ثبت یک رکورد تازه قرار دارد. بر اساس جدیدترین برآوردهای انجام شده، تولید سنگآهن این کشور در سال مالی ۲۰۲۶/۲۰۲۷ به محدوده ۳۴۰ تا ۳۴۵ میلیون تن خواهد رسید. این رقم در مقایسه با ۳۱۶ میلیون تن سال مالی گذشته، افزایشی نزدیک به ۸ درصد را نشان میدهد.
برخلاف بسیاری از صنایع معدنی جهان که دولتها محرک اصلی توسعه هستند، در هند این بخش خصوصی است که موتور رشد تولید سنگآهن را روشن نگه داشته است. توسعه ظرفیت معدنکاری توسط شرکتهای خصوصی، عامل کلیدی این جهش ۸ درصدی پیشبینی شده است.
نکته نگرانکننده در این میان، فاصله افتادن میان تولید سنگآهن و تقاضای فولاد در بازار داخلی هند است. رشد تولید فولاد در این کشور روندی میانه را طی میکند و توانایی جذب کامل این حجم اضافی از سنگآهن را نخواهد داشت. به عبارت دیگر، مازاد عرضه در راه است.
با توجه به عدم تعادل میان عرضه و تقاضای داخلی، مازاد تولید سنگآهن هند دو مقصد احتمالی خواهد داشت: ۱. انبارها: ذخیرهسازی مازاد در انبارهای شرکتها
این وضعیت از هماکنون فشار بر توازن بازار داخلی هند را افزایش داده و نگرانیهایی را میان فعالان صنعت ایجاد کرده است.
تنها چالش بازار سنگآهن هند، مسئله مازاد عرضه نیست. شاخصهای سیستمی نیز اوضاع را پیچیدهتر کردهاند:
این دو عامل، بهای تمامشده تولید را برای شرکتهای معدنی هندی به طور قابل توجهی افزایش داده و حاشیه سود آنها را محدود کرده است. در حالی که حجم تولید بالا میرود، سود هر تن ممکن است کاهش یابد.
بازار فولاد هند مشکل دیگری نیز دارد: تقاضای فولادسازان لزوماً منجر به پرداختهای بهموقع در زنجیره ارزش نمیشود. این موضوع جریان نقدینگی شرکتهای معدنی را تحت فشار قرار میدهد و برنامهریزی مالی را دشوار میکند.
در چنین شرایطی، کارشناسان صادرات نرمه سنگآهن (Fines) و گندله (Pellets) را به عنوان یک راهکار کلیدی برای مدیریت مازاد تولید مطرح میکنند. مقصد اصلی این صادرات، به احتمال زیاد چین خواهد بود؛ کشوری که همچنان بزرگترین واردکننده سنگآهن جهان محسوب میشود.
اما این مسیر نیز بدون چالش نیست. موفقیت در صادرات به شدت به دو عامل وابسته است:
رقابتپذیری قیمتی (توانایی رقابت با تولیدکنندگانی مانند استرالیا و برزیل
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
