به گزارش اطلاع با ما، صورتهای مالی گروه بهمن در سامانه کدال از افت شدید درآمدهای عملیاتی در سال ۱۴۰۴ حکایت دارد؛ افتی که در تضاد کامل با روند افزایشی قیمت محصولات این شرکت در بازار خودرو است. بررسیها نشان میدهد بخش مهمی از فشار ناشی از کاهش سودآوری سرمایهگذاریها، بهصورت مستقیم به مصرفکننده نهایی منتقل شده و همین موضوع، پرسشهای جدی درباره پایداری مدل مالی گروه بهمن ایجاد کرده است.
گروه بهمن سالها بهعنوان نمونه موفق خودروسازی خصوصی در ایران معرفی شده است؛ شرکتی که قرار بود با بهرهوری بالاتر و مدیریت متفاوت، مسیر جداگانهای از خودروسازان دولتی طی کند. اما گزارشهای مالی منتشرشده در سامانه کدال طی سهماهه منتهی به ۳۰ آبان ۱۴۰۴، روایت دیگری ارائه میدهد؛ روایتی که از افت محسوس درآمدهای عملیاتی و کاهش نقش سرمایهگذاریها در سودآوری حکایت دارد.
بر اساس دادههای رسمی، مجموع درآمدهای عملیاتی گروه بهمن در سال مالی منتهی به اسفند ۱۴۰۳ بیش از ۷۱ هزار میلیارد ریال ثبت شده بود. این رقم در هشتماهه سال ۱۴۰۴ به حدود ۵ هزار میلیارد ریال رسیده است؛ یعنی تحقق کمتر از ۷ درصد درآمد سال قبل در بخش عمدهای از سال مالی. چنین شکافی نشان میدهد جریان درآمدی شرکت از محل سود سهام و فروش سرمایهگذاریها، در سال جاری پایداری لازم را نداشته است.
بررسی ماهانه صورتهای مالی از شهریور تا آبان ۱۴۰۴ نیز این ناپایداری را تأیید میکند. در یک ماه، تقریباً هیچ درآمدی شناسایی نشده و در ماه بعد، جهشی ناگهانی از محل فروش داراییها ثبت شده است؛ الگویی که بیشتر به مدیریت مقطعی نقدینگی شباهت دارد تا یک استراتژی منسجم درآمدزایی. بازگشت سریع به ارقام ناچیز در ماه بعد، این فرضیه را تقویت میکند که سودآوری هلدینگ بیشتر وابسته به فروش موردی داراییهاست.
همزمان با این افت درآمدی در کدال، قیمت محصولات گروه بهمن در بازار مسیر متفاوتی را طی کرده است. خودروهای سواری و تجاری این گروه طی ماههای اخیر با افزایشهای متوالی قیمت روبهرو شدهاند. در عمل، بخش فروش محصول به یکی از اصلیترین ابزارهای جبران فشار نقدینگی تبدیل شده است؛ فشاری که ریشه آن در کاهش درآمدهای غیرعملیاتی دیده میشود.
با نزدیک شدن قیمت برخی محصولات مونتاژی بهمن به محدوده خودروهای وارداتی، مزیت رقابتی این شرکت در حال تضعیف است. در چنین شرایطی، خریدار میان پرداخت رقمهای بالا برای یک محصول مونتاژی یا انتخاب برندهای وارداتی، دست به مقایسه جدی میزند. ادامه این روند میتواند به کاهش تقاضا و افزایش ریسک انباشت محصول منجر شود.
گزارشهای مالی نشان میدهد بخش قابل توجهی از داراییهای گروه بهمن در شرکتهای غیربورسی متمرکز شده است؛ داراییهایی که نقدشوندگی بالایی ندارند. این ساختار، در دورههای فشار مالی، انعطاف شرکت را کاهش داده و هزینه تأمین مالی را بالا میبرد؛ هزینهای که در نهایت در قیمت تمامشده خودرو منعکس میشود.
در کنار این چالشها، گروه بهمن همچنان در برخی حوزهها مزیتهای قابل توجهی دارد. حضور پررنگ در بازار خودروهای تجاری، تنوع سبد محصول و حفظ سطح کیفی قابل قبول، از جمله نقاط مثبتی است که جایگاه این گروه را در صنعت خودرو تثبیت کرده است. با این حال، این مزیتها زمانی اثرگذار خواهند بود که با یک مدل مالی پایدار همراه شوند.
مجموع شواهد نشان میدهد گروه بهمن در نقطهای حساس قرار گرفته است. کاهش نقش بازار سرمایه در سودآوری، افزایش هزینهها و اتکای بیشتر به افزایش قیمت محصول، مسیری است که در بلندمدت میتواند ظرفیت بازار را محدود کند. بازنگری در ساختار سرمایهگذاری، مدیریت هزینهها و یافتن منابع درآمدی پایدار، گزینههایی هستند که میتوانند فشار را از دوش مصرفکننده بردارند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
