به گزارش اطلاع با ما ، اجرای مکانیسم ماشه: با نزدیک شدن به زمان اجرای مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمهای شورای امنیت، ایران در نقطهای حساس از سیاست خارجی خود قرار گرفته است. برخی معتقدند فرصتهای دیپلماتیک به پایان رسیده، اما تحلیلها نشان میدهد تهران هنوز ابزارهایی برای مدیریت بحران و مذاکره از موضع قدرت در اختیار دارد.
با فعال شدن مکانیسم ماشه، تحریمهای شورای امنیت علیه ایران بازخواهد گشت و فشارهای سیاسی و اقتصادی افزایش مییابد. این موضوع برای بسیاری به معنای بستهشدن مسیرهای دیپلماتیک است، اما تجربه نشان داده بحرانها گاهی خود بستری برای مذاکرات جدید ایجاد میکنند.
برخی کارشناسان میگویند با توجه به خواستههای حداکثری اروپا و فشارهای ایالات متحده، مسیر دیپلماسی بسته شده است. در مقابل، گروهی معتقدند ایران میتواند همچنان با ابتکار عملهایی مانند تعلیق توافق پادمان، بدون خروج از NPT، اهرمهای جدیدی برای مذاکره ایجاد کند.
سناریوهای اصلی ایران شامل خروج از معاهده NPT، فسخ توافقنامه پادمان یا محدودسازی همکاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی است. سناریوی دوم یعنی تعلیق پادمان محتملتر دانسته میشود زیرا هم اهرم فشار برای ایران ایجاد میکند و هم از انزوای کامل جلوگیری خواهد کرد.
اگرچه چین و روسیه در شورای امنیت تلاش خواهند کرد تا از تشدید بحران جلوگیری کنند، اما بعید است برای مقابله کامل با ساختار سازمان ملل وارد تقابل شوند. بنابراین، ایران باید بیش از هر زمان دیگر بر دیپلماسی فعال و روایتسازی در فضای بینالمللی تمرکز کند.
اجرای مکانیسم ماشه به معنای پایان کامل دیپلماسی نیست، بلکه شرایط را به سمت مذاکرات سختتر و پرهزینهتر میبرد. ایران باید با بهرهگیری از ابزارهای سیاسی و رسانهای، خود را در موقعیت قویتری قرار دهد تا در مذاکرات آینده بتواند از موضع قدرت عمل کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
