به گزارش اطلاع با ما ، آمریکا : برخلاف تصور رایج، فضای منطقهای امروز الزاماً بازدارنده اقدام نظامی آمریکا علیه ایران نیست. کشورهای عرب خلیج فارس که وارد فاز توسعهمحور شدهاند، ثبات و کاهش ریسک ژئوپلیتیکی را بر ملاحظات سنتی ترجیح میدهند؛ حتی اگر این ثبات از مسیر فشار یا اقدام محدود نظامی علیه ایران عبور کند.
افزایش تحرکات نظامی ایالات متحده در پیرامون ایران، بار دیگر گزینه تقابل نظامی را از حاشیه تحلیلها به متن گفتمان امنیتی منطقه بازگردانده است. نشانهها حاکی از آن است که این گزینه دیگر صرفاً ابزار فشار روانی نیست، بلکه بهعنوان یک سناریوی عملیاتی مورد بررسی قرار میگیرد.
در بخشهایی از تحلیل داخلی، همچنان این فرض وجود دارد که کشورهای عرب منطقه، بهطور طبیعی مانع هرگونه اقدام نظامی آمریکا علیه ایران خواهند شد. این فرض، بیش از آنکه مبتنی بر واقعیات امروز منطقه باشد، ریشه در برداشتهای قدیمی از نظم امنیتی خلیج فارس دارد.
رفتار محتاطانه برخی پایتختهای عربی لزوماً به معنای مخالفت راهبردی با اقدام نظامی علیه ایران نیست. در بسیاری از موارد، این سکوت ناشی از نگرانی نسبت به پیامدهای کوتاهمدت بحران است، نه رد اصل استفاده از ابزار نظامی برای تغییر معادلات.
کشورهای عرب جنوب خلیج فارس در سالهای اخیر وارد مرحلهای تازه از توسعه اقتصادی شدهاند. سرمایهگذاریهای گسترده در حوزههای مالی، لجستیکی، فناوری و گردشگری، آنها را بیش از هر زمان دیگری به ثبات منطقهای وابسته کرده است. در چنین چارچوبی، تداوم تنش مزمن ایران و آمریکا، یک تهدید تلقی میشود نه یک فرصت.
در نگاه جدید منطقهای، مسئله اصلی «قدرت ایران» نیست، بلکه «سطح ریسک ایران» در معادله امنیتی است. برای بسیاری از بازیگران عرب، کاهش نااطمینانی ژئوپلیتیکی مهمتر از ماهیت نظام سیاسی ایران است؛ ثبات کارکردی، بر رقابت ایدئولوژیک اولویت یافته است.
نقشآفرینی کشورهایی مانند عمان و قطر در دیپلماسی منطقهای، بیش از آنکه نشانه همسویی راهبردی با ایران باشد، تلاشی برای مهار هزینههای بالقوه یک درگیری گسترده است. این میانجیگریها، ابزار کاهش ریسکاند، نه سد راه اقدام نظامی.
ایران تنها بازیگر منطقهای است که توان و انگیزه مهار اسرائیل را دارد؛ با این حال، وابستگی امنیتی کشورهای عرب به آمریکا و پیشبرد پروژههای عادیسازی، باعث شده این متغیر نتواند سیاست کلان آنها را تعیین کند.
در نظم جدید منطقهای، اقدام محدود و مدیریتشده نظامی علیه ایران –اگر با هدف کاهش ریسک ژئوپلیتیکی تعریف شود– لزوماً با مخالفت جدی کشورهای عرب مواجه نخواهد شد. برای ایران، درک این تغییر پارادایم، پیششرط هر تصمیم واقعبینانه در حوزه امنیت ملی است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
