به گزارش اطلاع با ما در ماههای اخیر موج جدیدی از گرانی کالاهای اساسی، افزایش نرخ بنزین به مدل سهنرخی، حذف سهمیهها برای بسیاری از خودروها و تشدید فیلترینگ اینترنت، فشار سنگینی بر معیشت مردم ایجاد کرده است. این گزارش بررسی میکند که چرا همزمان با جهش قیمتها، هیچ برنامهای برای افزایش حقوق اقشار ضعیف ارائه نشده و چرا دولت در اطلاعرسانی شفاف عمل نمیکند.
در حالی که گرانیهای پیدرپی زندگی مردم را دشوارتر کرده، دولت با سیاستهایی همچون بنزین سهنرخی، کاهش سهمیهها، حذف یارانه سوخت برای خودروهای جدید و اعمال محدودیتهای اینترنتی، فشار دیگری بر معیشت جامعه وارد کرده است. پرسش اصلی این روزها این است که **در میان انبوه افزایش قیمتها، چه برنامهای برای افزایش حقوق و حمایت از اقشار کمدرآمد وجود دارد؟**
طبق آمار رسمی، قیمت خوراکیها در یک سال اخیر **۶۶ درصد** افزایش داشته و برخی اقلام مانند میوه و خشکبار رشد **بیش از ۱۰۸ درصدی** را تجربه کردهاند. نان و غلات **۱۰۰ درصد** گران شدهاند، شیر و لبنیات حدود **۵۰ درصد** افزایش قیمت داشتهاند و گوشت قرمز و سفید نیز رشد بیش از **۴۰ درصدی** را پشت سر گذاشتهاند.
این ارقام نشان میدهد که حداقلبگیران و خانوادههای بدون درآمد ثابت، عملاً توان خرید بخش بزرگی از سبد غذایی خود را از دست دادهاند؛ بدون آنکه حقوق یا مزدی متناسب با این موج تورمی دریافت کنند.
مصوبه جدید سوخت با تعیین سه نرخ ۱۵۰۰، ۳۰۰۰ و ۵۰۰۰ تومانی اجرا شده، اما بخش بزرگ ماجرا در حذف سهمیههاست. از نیمه دوم آذر، خودروهای صفر کیلومتر، خودروهای وارداتی، خودروهای پلاک مناطق آزاد و حتی خودروهای دولتی (غیر از آمبولانسها) فقط با نرخ **۵۰۰۰ تومان** امکان سوختگیری دارند. این تصمیم بهمعنی افزایش واقعی قیمت بنزین برای هزاران خانواده است؛ اما در اطلاعرسانی رسمی، موضوع با عباراتی پیچیده بیان شده که مردم آن را «پنهان کردن اصل گرانی» میدانند.
از ابتدای بهمن، سهمیه بنزین با نرخ دوم برای خودروهای دوگانهسوز **۵۰ درصد کاهش** مییابد. این اقدام با هدف افزایش مصرف CNG انجام شده، اما در شرایطی که بسیاری از جایگاههای گاز فرسودهاند و صفها طولانی است، نتیجه آن چیزی جز افزایش هزینههای سوخت خانوار نخواهد بود.
در حالی که مردم برای سادهترین کارهای اینترنتی نیازمند VPN هستند، بسیاری از مسئولان و نمایندگان مجلس از اینترنت آزاد و بدون محدودیت استفاده میکنند. این تبعیض آشکار باعث شده مردم احساس کنند در «دو جهان متفاوت» زندگی میکنند؛ یکی برای مسئولان و یکی برای مردم عادی.
سؤال اساسی اینجاست: اگر اینترنت آزاد خوب است، چرا برای مردم بد است؟ و اگر مضر است، چرا مسئولان استفاده میکنند؟
سالهاست که دولتها موضوع کمبود آب را مطرح میکنند، اما مردم میپرسند: برای بارورسازی ابرها چه برنامهای وجود دارد؟ برای مدیریت چاههای غیرمجاز چه اقدام عملی شده؟
فقط اعلام کردن «آب نداریم» مشکلی از مردم حل نمیکند. جامعه از دولت انتظار **راهحل** دارد، نه تکرار مشکل.
مجموع این تصمیمها باعث شده مردم بیش از هر زمان دیگری احساس بیپناهی کنند. جهش قیمت غذا، افزایش هزینه مسکن، گرانی بنزین، حذف سهمیهها، فیلترینگ فراگیر و کاهش قدرت خرید، پرسشی جدی ایجاد کرده است:
وقتی هزینهها هر روز افزایش مییابد، اما حقوقها ثابت میماند، وقتی سوخت گران میشود اما با روایتهای پیچیده توضیح داده میشود،
مردم امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند **شفافیت، صداقت و برنامه عملی** هستند؛ نه تصمیمهای ناگهانی و سیاستهای مبهمی که هر روز زندگیشان را سختتر میکند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
