به گزارش اطلاع با ما ، جنگ ایران و اسرائیل: جمعی از خانوادههایی که در جنگ اخیر ایران و اسرائیل خانه و زندگی خود را از دست دادهاند، با مشکلات متعددی در روند اسکان و بازسازی روبهرو هستند. آنها میگویند کمکهای نقدی و غیرنقدی که دریافت کردهاند با واقعیت هزینههای مسکن و زندگی روزمره فاصله دارد. چکهای یکساله، بنهای فروشگاهی محدود و کیفیت پایین خدمات از جمله گلایههای اصلی این آسیبدیدگان است. تجمع آنها مقابل نهاد ریاست جمهوری و گفتوگوهایشان با رسانهها نشان میدهد که خواسته اصلیشان بازگرداندن حداقل شرایط قبلی زندگی است.
روز چهارشنبه ۲۹ مرداد، تعدادی از خانوادههایی که در جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل خانههایشان تخریب شده بود، مقابل نهاد ریاست جمهوری در خیابان پاستور تجمع کردند. آنها خواستار رسیدگی سریعتر به وضعیت اسکان و حمایتهای مالی شدند.
به گفته آسیبدیدگان، مبالغی که شهرداری بهصورت چکهای یکساله در اختیارشان قرار داده (بین ۹۰۰ میلیون تا ۱.۵ میلیارد تومان)، برای رهن خانهای مشابه شرایط قبلی کافی نیست. بسیاری مجبور شدهاند با همین مبالغ، خانههایی کوچکتر و با شرایط سختتر اجاره کنند. برخی نیز هنوز نتوانستهاند خانه مناسب پیدا کنند و در منازل اقوام ساکن شدهاند.
برخی از خانوادهها میگویند در ابتدا وعده پرداخت ماهیانه ۳۰ میلیون تومان نیز داده شده بود، اما این وعده محقق نشده است. همین تغییر در تصمیمها باعث نگرانی و فشار روانی مضاعف بر خانوادههای جنگزده شده است.
شهرداری به برخی از خانوادهها بنهای فروشگاهی ۱۰۰ تا ۲۵۰ میلیون تومانی برای خرید لوازم منزل داده است. اما گلایه مشترک این است که:
مبلغ بنها با هزینه واقعی تجهیز یک خانه از صفر همخوانی ندارد.
حتی برندهای داخلی با کیفیت مطلوب نیز در دسترس نیست. این مسئله باعث شده خانوادهها احساس کنند این حمایتها صرفاً نمادین بوده و نیاز واقعیشان را برطرف نمیکند.
بسیاری از خانوادهها مدتی در هتلها اسکان داده شده بودند. اکنون با دستور تخلیه مواجهاند، در حالی که هنوز خانه مناسبی پیدا نکردهاند یا خانه اجارهای آنها آماده تحویل نیست. برخی خانوادهها به خانه اقوام نقل مکان کردهاند و برخی دیگر با اضطراب تخلیه قریبالوقوع زندگی میکنند.
یکی دیگر از مسائل مورد انتقاد، نحوه بازسازی خانههاست. به گفته خانوادهها، شهرداری به پیمانکاران تراکم اضافه میدهد و در نتیجه تعداد واحدها بیشتر از قبل میشود. برخی مالکین تمایلی به افزایش تعداد طبقات نداشتند، اما با پاسخ «باید بصرفد» مواجه شدهاند.
بسیاری از جنگزدگان علاوه بر خانه، وسایل منزل، پسانداز و حتی خودروهای خود را از دست دادهاند. برخی از آنها میگویند وسایلشان پس از تخریب یا سرقت از بین رفته و هیچ غرامتی بابت آن پرداخت نشده است. خواسته اصلی این خانوادهها ساده است:
آنچه از مجموع گفتوگوهای آسیبدیدگان برمیآید، این است که حمایتهای فعلی بیشتر جنبه مقطعی داشته و پاسخگوی نیازهای واقعی نیست. حل این مشکلات نیازمند:
بازگشت به زندگی عادی برای این خانوادهها، تنها با تأمین مسکن و لوازم اولیه ممکن نیست؛ بلکه نیازمند یک برنامه جامع جبران خسارت است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
