به گزارش اطلاع با ما ،جام جهانی: کمتر از یک ماه تا جام جهانی ۲۰۲۶ باقی مانده، اما تیم ملی ایران با طوفانی از نگرانیها دست و پنجه نرم میکند. صدور ویزای بازیکنان (طارمی و حاجصفی) به دلیل تنشهای سیاسی با آمریکا قطعی نیست. مهدی طارمی ۱۰۰ روز است گل نزده، سردار آزمون از نظر فنی در اوج نیست و علی قلیزاده (آمادهترین لژیونر) به دلیل پارگی رباط صلیبی جام را از دست داد. در کنار اینها، تعطیلی لیگ، بحران خط دفاعی و افت دروازهبانهای ذخیره، کابوس قلعهنویی را کامل کرده است. این گزارش ۵ چالش بزرگ را بررسی میکند.
جام جهانی ۲۰۲۶ کمتر از یک ماه دیگر آغاز میشود، اما اردوی تیم ملی ایران به جای شور و شوق، غرق در نگرانی است. امیر قلعهنویی که دومین تجربه حضور در جام را به عنوان سرمربی سپری میکند، این بار با پیچیدهترین شرایط ممکن روبهروست. از مسائل سیاسی و صدور ویزا برای بازیکنان سپاهی گرفته تا افت فاحش ستارهها، مصدومیت مهره کلیدی، بحران خط دفاعی و تعطیلی لیگ؛ گویا همه چیز علیه تیم ملی دست به دست هم داده است. در این گزارش، ۵ چالش بزرگ پیش روی قلعهنویی را کالبدشکافی میکنیم.
هر سه بازی ایران در مرحله گروهی جام جهانی به میزبانی آمریکا برگزار میشود. با توجه به تنشهای سیاسی دیرینه، صدور ویزای بازیکنان تیم ملی به هیچ وجه قطعی نیست. نگرانی اصلی متوجه بازیکنانی است که سابقه خدمت دارند؛ از جمله مهدی طارمی و احسان حاجصفی. ماجرای عدم صدور ویزای ۵ بازیکن تیم ملی عراق و همچنین مشکلات ورود مهدی تاج (رئیس فدراسیون) به کانادا، این نگرانی را دوچندان کرده است. وزارت خارجه ایران هم به فیفا و آمریکا هشدار داده، اما تا این لحظه تضمینی برای حضور تمام نفرات وجود ندارد.
۲. خشکسالی گلزنی؛ طارمی ۱۰۰ روز است نزده، آزمون در هالهای از ابهام
مهمترین زوج خط حمله ایران در سالهای اخیر، روزهای خوشی را سپری نمیکنند. مهدی طارمی که در المپیاکوس یونان شروع خوبی داشت، حالا بیش از ۱۰۰ روز است موفق به گلزنی نشده است. افت فاحش طارمی در حساسترین مقطع ممکن، کابوس قلعهنویی است. از سوی دیگر، سردار آزمون هم در اردوی اخیر غایب بوده (به دلایل غیرفوتبالی) و از نظر فنی نیز شرایط مطلوبی ندارد. آزمون فصل را با مصدومیت از دست داد و در شبابالاهلی هم جایگاه ثابتی پیدا نکرده است. با این وضعیت، خط آتش ایران در جام جهانی شدیداً آسیبپذیر به نظر میرسد.
در روزهایی که طارمی و آزمون در فرم نبودند، علی قلیزاده با درخشش در لخپوزنان لهستان، آمادهترین بازیکن ایران محسوب میشد. اما بدشانسی بزرگ دست از سر او برنداشت. قلیزاده دچار پارگی رباط صلیبی شد و نه تنها جام جهانی، بلکه نیم فصل اول رقابتهای باشگاهی را نیز از دست داد. از دست دادن یک بازیکن آماده و خلاق در آستانه جام، ضربهای است که جای خالی آن به سختی پر میشود.
از زمان شروع جنگ، لیگ برتر ایران تعطیل شد و فدراسیون تصمیم گرفت ادامه مسابقات را به بعد از جام جهانی موکول کند. اگرچه این تصمیم باعث شد ملیپوشان زودتر در اختیار کادر فنی قرار بگیرند، اما آنها را از شرایط مسابقه دور کرده است. بازیکنان داخلی طی ۳ ماه اخیر هیچ بازی رسمی انجام ندادهاند و تجربه آنها تنها به ۲ بازی تدارکاتی (نیجریه و کاستاریکا) محدود میشود. تمرین و بازی دوستانه هرگز جای مسابقه رسمی را نمیگیرد؛ این یک هشدار جدی برای قلعهنویی است.
قلعهنویی از دومین دوره حضورش بارها مدافعان مختلف را آزمایش کرده، اما هنوز به یک قلب دفاعی ششدانگ نرسیده است. حضور شجاع خلیلزاده و کنعانیزادگان قطعی به نظر میرسد، اما نفر سوم و چهارم مشخص نیست. عجیبتر اینکه عارف آقاسی با ۷ ماه نیمکتنشینی در استقلال به لیست اضافه شده است. در دروازه نیز، علیرضا بیرانوند همچنان شماره یک است اما حسین حسینی و پیام نیازمند در فرم ایدهآلی قرار ندارند و در بازیهای تدارکاتی اخیر اشتباهات زیادی مرتکب شدهاند. اگر بلایی سر بیرو بیاید، دروازه ایران بزرگترین نقطه ضعف خواهد شد.
تیم ملی ایران پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ در شرایطی کاملاً متفاوت با دورههای قبل قرار دارد. تنشهای سیاسی (ویزا)، افت ستارهها (طارمی و آزمون)، مصدومیت مهره کلیدی (قلیزاده)، تعطیلی لیگ و بحران دفاعی، ۵ چالشی هستند که میتوانند رویای صعود از گروه را به کابوس تبدیل کنند. امیر قلعهنویی برای تاریخسازی در آمریکا، به یک معجزه نیاز دارد؛ هم در مدیریت ذهنی تیم و هم در یافتن جایگزینهایی برای ستارههای اُفتکرده
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
