به گزارش اطلاع با ما ساخت و ساز کنار خانه موزه سیمین/صدور مجوز ساخت یک بنای هفتطبقه در حریم خانهموزه سیمین دانشور و جلال آلاحمد در دزاشیب شمیران، موجی از انتقاد را برانگیخته است. پرسش اینجاست که چرا شهرداری منطقه یک، با وجود آگاهی از قوانین حفاظتی، چنین مجوزی صادر کرده و چرا نهادهای نظارتی و متولیان میراث فرهنگی در برابر این تعرض سکوت کردهاند؟
در روزهایی که رسانهها و شبکههای اجتماعی به یاد جلال آلاحمد و آثارش میپرداختند، خبری ناگوار منتشر شد: شهرداری منطقه یک تهران مجوز ساخت یک ساختمان هفتطبقه در مجاورت **خانهموزه سیمین و جلال** صادر کرده است. اقدامی که بهسرعت واکنشهای منفی بسیاری را در پی داشت.
* چرا شهرداری منطقه یک به ضوابط قانونی حفاظت از حریم آثار ملی بیتوجهی کرده است؟ * چرا مدیریت بازرسی شهرداری تهران سکوت کرده است؟ * چرا وزارت میراث فرهنگی هیچ واکنشی نشان نداده است؟
یکی از نگرانیهای اصلی منتقدان این است که **درآمدزایی کوتاهمدت از ساختوساز**، جایگزین حفاظت از میراث فرهنگی و تاریخی کشور شده است. پرسش اصلی این است: آیا ارزشهای فرهنگی را میتوان فدای سود مالی کرد؟
این رویداد بار دیگر موضوع اصلی مدیریت شهری در تهران را برجسته کرده است: آیا تهران شهری برای زندگی، فرهنگ و هویت است یا به شهری برای سوداگری زمین و ساختمان بدل شده است؟ پرسشی که یادداشتنویس خبرآنلاین آن را چنین خلاصه میکند: «این کارها شهر داری است یا شهر خواری؟»
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
