به گزارش اطلاع با ما ریسپانسیبلاستیتکرفت در تحلیلی نوشت: جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل در سال ۲۰۲۵ نقطه عطفی در خاورمیانه بود که روابط تهران و واشنگتن را وارد مرحلهای ناشناخته کرد. اکنون چهار مسیر پیش روی آمریکا است: **تشدید تنش بیپایان، بازگشت به توافق در صورت عقبنشینی، حرکت سریع ایران به سمت سلاح هستهای، یا صبر راهبردی و چرخش به شرق**. هرکدام از این گزینهها پیامدهای سنگینی برای امنیت جهانی و ثبات منطقه دارد.
درگیری نظامی میان ایران و اسرائیل در سال ۲۰۲۵، تصورات دیرینه در سیاست خاورمیانه را در هم شکست. آمریکا اکنون در برابر انتخابهایی قرار دارد که میتواند آینده منطقه را برای دههها رقم بزند.
این مسیر ادامه همان چرخه حملات، خرابکاری و تحریمهاست که روابط ایران و آمریکا را سالها شکل داده است. در این حالت، ایران برنامه هستهای خود را بدون حرکت به سمت بمب بازسازی میکند و واشنگتن همراه با تلآویو با فشار و عملیات تازه پاسخ میدهد. اما این روند خطر محاسبه غلط و شعلهور شدن جنگی منطقهای را به همراه دارد.
گزینه دیگر، بازگشت به میز مذاکره است؛ اما به شرط عقبنشینی یکی از طرفین بر سر غنیسازی اورانیوم. تجربه برجام ۲۰۱۵ نشان داده که امکان توافق وجود دارد، اما فشار اسرائیل و ایدئولوگهای تغییر رژیم در آمریکا مانع اصلی باقی مانده است. حتی ایده تشکیل «کنسرسیوم منطقهای غنیسازی» هم به دلیل حمله اسرائیل به ایران متوقف شد.
ایران ممکن است تحت فشار شدید، به دنبال ساخت سلاح هستهای بهعنوان بازدارنده نهایی برود. هرچند این انتخاب میتواند انزوای بیشتر و آغاز رقابت تسلیحاتی در خاورمیانه را در پی داشته باشد، اما در تهران وسوسه «عبور از آستانه» ممکن است افزایش یابد.
گزینه محتاطانهتر، صبر راهبردی است؛ یعنی حفظ وضع موجود، تقویت روابط با چین و روسیه و پرهیز از قمارهای پرهزینه. این مسیر گرچه ایران را از غرب منزویتر میکند، اما با استراتژی بقا و انتظار برای تغییر موازنه قدرت جهانی سازگار است.
آنچه در نهایت اهمیت دارد، سیاست واشنگتن است. اگر همچنان استراتژی تغییر رژیم دنبال شود، باید پذیرفت که نه تحریمها و نه حملات هوایی جمهوری اسلامی را از میان نخواهد برد. بیثباتی یک ایران ۹۰ میلیونی در قلب خاورمیانه میتواند برای منطقه و جهان تهدیدی بزرگتر از خود برنامه هستهای باشد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
