به گزارش اطلاع با ما ،در پی جنگ سادیستی اسرائیل علیه غزه، این تحلیل بر این است که حتی اگر این جنگ به پایان برسد، این پایان برای فلسطین حل نخواهد شد. تأکید بر این نکته است که کشتار عمدی مردم فلسطین به بهانه دفاع از امنیت اسرائیل نه تنها امنیت آن را افزایش نمیدهد بلکه ممکن است به افزایش ناامنی و انزوای بیشتر اسرائیل منجر شود. تحلیلگر به اهمیت کنار گذاشتن رژیم استعماری و پذیرش قوانین و مناسبات یک کشور عادی در خاورمیانه تاکید میکند و بر این باور است که بدون این تغییرات، آینده پایداری برای اسرائیل ممکن نخواهد بود.
در حقیقت، همیشه تا حد زیادی مشخص بوده که اسرائیل بدون کنار گذاشتن رژیم استعماری خود و پذیرش قواعد و مناسبات یک کشور نرمال آیندهای در خاورمیانه نخواهد داشت. حتی برای مدت کوتاهی در اوایل دهه ۱۹۹۰ نیز به نظر میرسید که اسرائیل دارد جهت حرکت خود را به سوی نوعی عادیبودن تغییر میدهد. مسیری که باعث شد فلسطینیها و دیگر کشورهای عربی منطقه تا یک زمانی درگیر یک فرایند صلح شوند که طبق وعده آمریکا نوید وجود و حیات متقابل را به طرفین میداد.
۲ شرط تلآویو برای توقف جنگ غزه
با این حال ماهیت استعماری رفتار صهیونیستها در تمام مراحل مشخص بود. رفتاری که فرصتهای بیشماری را برای پایان دادن به اشغال فلسطین و زندگی صلحآمیز با کشورهای همسایه هدر داد. به تعبیر ابا ایبان دیپلمات اسرائیلی- که در تمام این سالها یک تعبیر بدنام کنایی شناخته شده- «اسرائیل هیچوقت فرصتی را برای از دست دادن فرصت از دست نداده است».
در حقیقت اسرائیل به جای پایان دادن به اشغال، پروژه افزایش سیاستهای استعماری را در سرزمینهای اشغالی فلسطین در دستور کار قرار داد. صهیونیستها اسکان غیرقانونی یهودیان و شهرکنشینان در سرزمینهای اشغالی فلسطینیها را چند برابر کرده و شروع به شکلدهی به یک سیستم دوگانه کردند که حکایت از وجود یک طبقه یهودیان برتر و یک طبقه فلسطینی فرودست داشت- و دارد.
در واقع تقریبا از همان زمان که آپارتاید در آفریقای جنوبی برچیده شد، آپارتاید دیگری در سرزمینهای اشغالی فلسطین برپا شد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
