به گزارش اطلاع با ما ، آن سوی الحاق ایران به پالرمو: سید یاسر جبرائیلی در بخشی از یادداشت خود نوشت:با وجود مخالفتها، ایران به پالرمو پیوست و اکنون باید واقعبینانه پیامدهای آن بررسی و برای مقابله با تبعاتش چارهاندیشی شود. گرچه پالرمو اقدامی فنی و نمادین بهنظر میرسد، اما میتواند استقلال اقتصادی ایران را تهدید کرده و ابزار تحریمگریزی را تضعیف کند، بدون اینکه مزایای متقابلی به ایران بدهد.
۱ – پیوستن به پالرمو، سازوکارهای غیررسمی دور زدن تحریمها مانند شرکتهای پوششی و گردش مالی غیررسمی را به جرایم بینالمللی تبدیل کرده و زمینه پیگرد قانونی آنها را فراهم میکند.
۲ – پالرمو به FATF امکان میدهد اقدامات خود علیه ایران را به تعهدات حقوقی مستند کند، و این نهاد را از جایگاه توصیهگر به یک مجری الزامات بینالمللی ارتقاء میدهد.
۳ – ایران با پذیرش پالرمو، باید با کشورهای متخاصم همکاری قضایی داشته باشد و در نتیجه، اقدامات اقتصادیاش که پیشتر مشروع بودند، ممکن است اکنون جرمانگاری و پیگرد شوند.
۴ – عضویت ایران باعث فعال شدن تعهدات کشورهای واسطه (مانند امارات و چین) در همکاری با غرب برای مقابله با ساختارهای تحریمگریز ایران شده و فشار چندجانبه را ممکن میسازد.
۵ – با پیوستن به پالرمو، ایران دیگر نمیتواند به اصل حاکمیت ملی برای رد مداخلات استناد کند و بخشی از سپر حقوقیاش را کنار گذاشته است، که با سیاستهای اقتصاد مقاومتی سازگار نیست.
در صورت نبود تدابیر حقوقی و دیپلماتیک، این الحاق میتواند زمینهساز تحریمهای پیچیدهتر و مشروعتر شود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
