به گزارش اطلاع با ما ، اینووی هیبریدی بهمن موتور با قیمت ۳ میلیارد و ۳۷۵ میلیون و ۷۱۵ هزار تومان وارد مرحله فروش شده است. عنوان «خودروی ملی» در کنار ریشههای خارجی پلتفرم و فناوری خودرو، پرسشهایی درباره میزان واقعی داخلیسازی و سهم مهندسی ایرانی ایجاد کرده است.
بهمن موتور طی سالهای گذشته سعی کرده جایگاه خود را از یک شرکت صرفاً مونتاژکننده فراتر ببرد و با توسعه سبد محصولات خود، حضور پررنگتری در بازار خودرو ایران داشته باشد.
این شرکت در سالهای اخیر محصولاتی مانند فیدلیتی، دیگنیتی و ریسپکت را عرضه کرده و حالا با اینووی هیبریدی، وارد مرحله متفاوتی از بازار شده است؛ خودرویی که با فناوری هیبریدی و عنوان «خودروی ملی» معرفی شده و قیمت قابل توجهی نیز برای آن تعیین شده است.
بر اساس قیمت اعلامشده برای فروش شهریور ۱۴۰۵، قیمت مصرفکننده اینووی به ۳ میلیارد و ۳۷۵ میلیون و ۷۱۵ هزار تومان رسیده است.
همین قیمت، توجهها را به یک پرسش مهم جلب کرده است: سهم واقعی فناوری و مهندسی داخلی در خودرویی که با عنوان محصول ملی عرضه میشود، چقدر است؟
یکی از نکات مهم در بررسی خودروهای مونتاژی، تفکیک میان «تولید داخل»، «داخلیسازی» و «طراحی و توسعه داخلی» است.
یک خودرو ممکن است در کارخانه داخل کشور مونتاژ شود، اما بخشهایی مانند پلتفرم، موتور، سامانه هیبریدی، نرمافزارهای کنترلی یا برخی قطعات اصلی آن از خارج تأمین شده باشد.
در مورد اینووی نیز سابقه معرفی محصول و ارتباط آن با پلتفرمهای چانگان، این پرسش را ایجاد کرده که چه میزان از ساختار فنی خودرو در داخل کشور توسعه پیدا کرده است.
به همین دلیل، برای ارزیابی میزان ایرانی بودن یک محصول، صرف محل تولید کافی نیست و باید مشخص شود چه میزان از طراحی، مهندسی، قطعات و فناوری آن در داخل توسعه یافته است.
یکی دیگر از موضوعات قابل توجه درباره این خودرو، تغییر قیمت آن در فاصله زمانی کوتاه است.
در مقطعی قیمت احتمالی اینووی حدود ۱.۷ میلیارد تومان مطرح شده بود. پس از آن، رقم حدود ۲.۴۷۶ میلیارد تومان برای خودرو اعلام شد و در نهایت قیمت مصرفکننده در فروش شهریور ۱۴۰۵ به بیش از ۳.۳۷۵ میلیارد تومان رسید.
افزایش قیمت در چنین ابعادی، طبیعتاً سطح انتظار مشتریان را نیز افزایش میدهد.
وقتی یک محصول در محدوده قیمتی بالای سه میلیارد تومان قرار میگیرد، مشتری علاوه بر طراحی و امکانات، انتظار دارد درباره کیفیت ساخت، خدمات پس از فروش، تأمین قطعات و فناوری بهکاررفته نیز اطلاعات شفافتری دریافت کند.
اینووی از یک جهت با بسیاری از خودروهای تولید و مونتاژ داخل تفاوت دارد و آن استفاده از قوای محرکه هیبریدی است.
خودروهای هیبریدی تنها به موتور بنزینی متکی نیستند و مجموعهای از اجزای الکتریکی و کنترلی از جمله باتری، موتور برقی، اینورتر و سامانه مدیریت انرژی در عملکرد آنها نقش دارند.
بنابراین ورود چنین محصولی به بازار ایران، علاوه بر جذابیت فناوری، نیازمند ایجاد زیرساخت مناسب برای تعمیر، نگهداری و تأمین قطعات نیز هست.
اگر این زیرساخت به اندازه کافی توسعه پیدا کند، خودروهای هیبریدی میتوانند تجربه متفاوتی برای بخشی از بازار ایران ایجاد کنند؛ اما هزینه نگهداری و دسترسی به خدمات تخصصی نیز از موضوعاتی است که خریداران باید مورد توجه قرار دهند.
نگاهی به محصولات چند سال اخیر بهمن موتور نشان میدهد این شرکت تلاش کرده سبد محصولات خود را در کلاسها و ردههای مختلف گسترش دهد.
فیدلیتی و دیگنیتی در بخش کراساوور و ریسپکت در بازار سدان، نمونههایی از این مسیر هستند. با این حال، بخش مهمی از محصولات این شرکت همچنان بر پایه فناوری یا پلتفرمهای خارجی شکل گرفتهاند.
به همین دلیل، اهمیت اینووی برای بهمن موتور فقط به فروش یک مدل جدید محدود نمیشود. اگر این خودرو قرار است نشانه حرکت شرکت به سمت خودروسازی با اتکا به توان مهندسی داخلی باشد، میزان توسعه فنی انجامشده در ایران اهمیت زیادی پیدا میکند.
در واقع، تفاوت اصلی میان مونتاژ یک محصول خارجی و توسعه یک خودرو در داخل کشور را باید در میزان مالکیت دانش فنی و توانایی توسعه نسلهای بعدی جستوجو کرد.
اینووی تنها محصول گرانقیمت بهمن موتور نیست. برخی دیگر از محصولات جدید این شرکت نیز در سال ۱۴۰۵ با قیمتهایی در محدوده بالای بازار عرضه شدهاند.
در چنین شرایطی، رقابت خودروسازان دیگر تنها بر سر ظاهر خودرو یا تعداد امکانات نیست. کیفیت مونتاژ، دوام، خدمات پس از فروش، قیمت قطعات، دسترسی به تعمیرکار متخصص و ارزش خودرو در بازار دستدوم نیز اهمیت پیدا میکند.
این موضوع برای خودروهای هیبریدی اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا فناوری پیچیدهتر آنها میتواند نیازمند خدمات تخصصیتر باشد.
عنوان «خودروی ملی» میتواند برای مخاطب برداشتهای مختلفی ایجاد کند. اگر منظور از این عنوان، تولید خودرو در داخل کشور باشد، میزان داخلیسازی یکی از شاخصهای مهم خواهد بود.
اگر منظور طراحی و مهندسی داخلی باشد، باید مشخص شود چه بخشهایی از خودرو توسط مهندسان ایرانی توسعه یافته است.
همچنین اگر موضوع، توسعه فناوری باشد، لازم است سهم فناوری داخلی در بخشهایی مانند قوای محرکه، سامانه هیبریدی، نرمافزار و سیستمهای کنترلی مشخص شود.
ارائه چنین اطلاعاتی میتواند تصویر روشنتری از جایگاه واقعی اینووی در صنعت خودروی ایران ایجاد کند.
ورود یک خودروی هیبریدی جدید به بازار ایران، از نظر فناوری میتواند اتفاق قابل توجهی باشد؛ اما قیمت بیش از سه میلیارد تومان باعث میشود سطح انتظار از محصول نیز افزایش پیدا کند.
اینووی برای تبدیل شدن به نمادی از توانمندی خودروسازی داخلی، تنها به تولید در یک کارخانه ایرانی نیاز ندارد؛ میزان دانش فنی، مهندسی، داخلیسازی و توان توسعه محصول نیز اهمیت دارد.
در نهایت، قضاوت درباره میزان ایرانی بودن این خودرو باید بر اساس اطلاعات دقیق درباره سهم داخلیسازی و فناوری انجام شود، نه صرفاً عنوانی که در معرفی محصول به کار میرود.
به همین دلیل، شاید مهمترین پرسش درباره اینووی نه خوب یا بد بودن خودرو، بلکه این باشد که چه میزان از ارزش فنی این خودرو در داخل ایران ایجاد شده است؟
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
