به گزارش اطلاع با ما ، مذاکره با اروپا: دور جدید مذاکرات ایران و اروپا در حالی در ژنو برگزار شد که تجربههای گذشته نشان میدهد اروپا همواره در پیروی از سیاستهای آمریکا رویکردی منفعلانه داشته است. در حالی که برخی معتقدند این مذاکرات میتواند به دستاوردهایی منجر شود، سابقه اروپا در اجرای تعهدات خود نسبت به ایران، بهویژه پس از خروج آمریکا از برجام، نشان میدهد که این خوشبینی بیاساس است.
مذاکرات اخیر میان ایران و سه کشور اروپایی در ژنو، بار دیگر بحث قدیمی درباره کارآمدی دیپلماسی با اروپا را زنده کرده است. از یک سو، مقامات وزارت خارجه ایران این مذاکرات را «سازنده» توصیف کردهاند و بر تعهد اروپا به یافتن یک راهحل دیپلماتیک تأکید دارند. از سوی دیگر، سابقه رفتارهای اروپا در قبال ایران، بهویژه در موضوع برجام، نشان داده که این کشورها اغلب بهدلیل وابستگی اقتصادی و سیاسی خود به آمریکا، از اجرای تعهداتشان سر باز زدهاند.
۱. سابقه بدعهدی: پس از خروج آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۸، کشورهای اروپایی وعده دادند که با ایجاد سازوکارهایی مانند اینستکس، اثرات تحریمهای آمریکا را کاهش دهند؛ اما این وعدهها هرگز عملی نشدند. محمدجواد ظریف، وزیر خارجه وقت ایران، بارها تأکید کرد که اروپا حتی در ایجاد یک حساب بانکی ساده نیز ناتوان بوده است.
۲. تبعیت اروپا از آمریکا: تجربه ۲۲ سال مذاکره هستهای نشان داده که اروپا نه تنها نتوانسته سیاست مستقلی در قبال ایران اتخاذ کند، بلکه همواره تحت تأثیر فشارهای واشنگتن بوده است. بنابراین، هر توافقی که در مذاکرات اخیر حاصل شود، در صورتی که با سیاستهای آمریکا همخوانی نداشته باشد، احتمالاً ضمانت اجرایی نخواهد داشت.
۳. نگاه رهبری به اروپا: رهبر معظم انقلاب بارها نسبت به بدعهدی و رفتارهای ریاکارانه اروپا هشدار دادهاند. در سخنان روز تنفیذ حکم ریاستجمهوری، ایشان تصریح کردند که اروپا در اولویت سیاست خارجی ایران قرار ندارد. این موضعگیری نشان میدهد که اعتماد به اروپا در شرایط فعلی، نمیتواند راهبردی مطمئن برای ایران باشد.
اگرچه برخی تحلیلگران بر این باورند که شکاف بین اروپا و آمریکا در دوران ترامپ میتواند فرصتی برای ایران باشد، اما تجربههای گذشته نشان داده که این فرض چندان قابل اتکا نیست. اروپا در بحران اوکراین نیز نشان داد که در نهایت، سیاستهایش را با واشنگتن هماهنگ میکند.
در نتیجه، ادامه مذاکرات با اروپا اگرچه میتواند بهعنوان یک مسیر دیپلماتیک دنبال شود، اما نباید با خوشبینی افراطی همراه باشد. هرگونه توافقی که ضمانت اجرایی نداشته باشد، در نهایت به سرنوشت برجام دچار خواهد شد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ