به گزارش اطلاع با ما ، پروژههای عمرانی: در سالهای اخیر، مجموعهای از طرحهای ملی در حوزه مسکن و زیرساخت، به دلیل کندی اجرا، کمبود منابع و ضعف در هماهنگی نهادی، از ریل زمانبندی خارج شدهاند. نتیجه این وضعیت، تبدیل پروژههایی که باید در یک دوره مدیریتی به سرانجام برسند، به طرحهایی چندنسلی است که هم هزینه ساخت را افزایش میدهد و هم اعتماد عمومی را کاهش میدهد.
یکی از مهمترین انتقادها، حرکت کند طرحهای حمایتی مسکن است. طرحهایی که قرار بود دسترسی اقشار متوسط و ضعیف را به خانه آسانتر کند، امروز با چالش تأمین زمین، کمبود تسهیلات و نبود هماهنگی اجرایی روبهروست. فاصله بین وعده و نتیجه، باعث شده فشار قیمتی بر بازار مسکن دوچندان شود.
در بخش راهسازی نیز شکاف میان برنامهها و اجرا مشهود است. پروژههایی که باید موتور محرک سفر، تجارت و ایمنی باشند، به دلیل تخصیص نامنظم بودجه و نبود مدیریت پیوسته، به کندی پیش میروند. این تأخیرها، هزینه اقتصادی بالایی ایجاد میکند و شبکه حملونقل را فرسودهتر از گذشته باقی گذاشته است.
حملونقل ریلی نیز با کمبود سرمایهگذاری، کمبود ناوگان و فرسودگی شدید زیرساخت مواجه است. این شرایط سبب شده سهم قطار در جابهجایی بار و مسافر کاهش یابد؛ در حالیکه این بخش میتواند بار بزرگی از دوش جادهها بردارد.
یکی از دلایل اصلی کندی، پیچیدگیهای اداری و فقدان یک استراتژی واحد برای پیشبرد پروژههاست. وقتی هماهنگی بین نهادهای مرتبط از بین میرود، پروژهها نه تنها عقب میافتند، بلکه هزینه تمامشده آنها چند برابر میشود.
یکی از نقدهای جدی کارشناسان، اولویتدادن به پروژههای سنگین و زمانبر بهجای طرحهای کوچک، سریع و اثرگذار است. نتیجه این رویکرد، افزایش انتظارات تورمی در بازار مسکن و کاهش اعتماد عمومی به وعدههای اجرایی است
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
