به گزارش اطلاع با ما ، استقلال: چهاردهم آبانماه، یادآور روزی است که استقلال نه فقط یک مربی، بلکه پدر واقعی خود را از دست داد. منصور پورحیدری، مردی که از نجات «تاج» تا ساختن «استقلال» همه چیزش را برای این باشگاه گذاشت، در سال ۱۳۹۵ چشم از جهان فروبست اما نامش تا همیشه بر دیوار افتخارات آبیها جاودانه ماند.
در بهار ۱۳۵۸، زمانی که بسیاری از باشگاههای قدیمی درگیر تغییر نام و هویت بودند، منصور پورحیدری یکی از معدود افرادی بود که با درایت و تعهد، از انحلال «تاج» جلوگیری کرد و با همراهی عنایتالله آتشی، نام «استقلال» را برای تیم محبوب میلیونها ایرانی برگزید. همان روز، سرنوشت فوتبال ایران با امضای او رنگی آبی گرفت.
پورحیدری تنها چهره تاریخ استقلال است که هم در قامت بازیکن و هم سرمربی، قهرمانی جام باشگاههای آسیا را لمس کرد. او طعم پیروزی را در هر دو نقش چشید؛ از روزهایی که در زمین میدوید تا سالهایی که از کنار خط فریاد میزد. افتخاراتش شامل قهرمانی در لیگ، جام حذفی، جام میلز و حتی تورنمنتهای خارجی است؛ رکوردی که هنوز هیچ استقلالی نتوانسته تکرار کند.
در اسفند ۱۳۷۸، زمانی که سرمربی تیم ملی ایران بود و آیندهای درخشان پیشرو داشت، ناگهان تصمیمی گرفت که فقط از «پدر استقلال» برمیآمد؛ او تیم ملی را رها کرد تا به استقلال بحرانزده بازگردد. در حالی که بسیاری این تصمیم را غیرمنطقی میدانستند، پورحیدری نشان داد عشق به استقلال برایش بالاتر از هر مقام و صندلی است.
او نه به دنبال شهرت بود و نه ثروت. بخش زیادی از دارایی شخصیاش را صرف تیم کرد، بیآنکه هیچگاه طلبی از باشگاه داشته باشد. همانطور که پرویز مظلومی سالها بعد گفت:
«منصورخان از استقلال پول نگرفت، بلکه به استقلال جان داد.» این جمله، خلاصهی زندگی مردی است که حتی در بستر بیماری هم با اخبار تیمش زندگی میکرد.
۱۴ آبان ۱۳۹۵، استقلال پدر خود را از دست داد. پورحیدری در حالی چشمانش را بست که میلیونها هوادار در سراسر کشور برایش اشک ریختند. برای بسیاری از هواداران، او فقط یک مربی نبود؛ نماد تعهد، اخلاق و عشق بیقید به پیراهن آبی بود. هنوز هم هرگاه نامش در ورزشگاه آزادی طنین میاندازد، بغضی مشترک در دل آبیها شکل میگیرد.
منصور پورحیدری رفت، اما میراثش در استقلال زنده است؛ نسلی از مربیان و بازیکنانی که از مدرسهی اخلاق او بیرون آمدند، هنوز در فوتبال ایران حضور دارند. او نه فقط بنیانگذار «استقلال نوین»، بلکه معمار فرهنگ وفاداری در فوتبال ایران بود.
منصور پورحیدری شاید دیگر در کنار تیمش نباشد، اما نامش در تاریخ فوتبال ایران حک شده است؛ مردی که استقلال را از انحلال نجات داد، آن را به قهرمانی آسیا رساند و در نهایت، زندگی خود را در راه همان نام آبی فدا کرد. او رفت، اما هرگاه استقلال بازی دارد، روحش کنار نیمکت نشسته است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ