به گزارش اطلاع با ما ، سجام : نیلوفر موسوی – بزرگترین دروغی که در سالهای اخیر به خوردمان دادهاند، عبارت شیک و دهانپرکن «دولت الکترونیک» است.
قرار بود تکنولوژی بیاید تا بوروکراسی فرسوده را دور بزند و کرامت شهروند را حفظ کند، اما در عمل چه شد؟ تکنولوژی تبدیل شد به ابزاری مدرن برای بازتولید همان صفهای طویل قدیمی، اینبار پشت باجههای کافینت و درگاههای اینترنتی که همیشه مشکلدار هستند. ماجرای ثبتنام در سامانه «سجام» برای دریافت سود ناچیز سهام عدالت، آخرین پرده از این نمایش تکراری است.
دولتی که ادعا میکند ریز تراکنشهای بانکی مردم را برای دریافت مالیات رصد میکند، چطور برای واریز حق مردم نیازمند احراز هویت مجدد میشود؟ این تناقض، نشاندهندهی این است که سامانههای دولتی مثل جزایری جداافتادهاند که هیچ پلی بینشان نیست و تاوان این را باید پیرمرد روستایی یا زن سرپرست خانواری بدهد که مجبور است هزینهی ثبتنام و ایابوذهاب بپردازد تا ثابت کند همان کسی است که ماهانه یارانه میگیرد!
وقتی واریز یک سود ساده نیازمند عبور از هفتخوان رستم میشود، یعنی هدف نهایی خریدنِ زمان و شاید درآمدزایی برای دفاتر واسطه است. تکنولوژی در دست مدیران ما، به جای آنکه خادم مردم باشد به جای تسهیل امور، فقط شرط میگذارد و مانع میتراشد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
